Jonathan VERVENNE
de veronachtzaamde kampioen aan het eind van een hobbelig traject
2025 werd voor de Riemstenaar géén onverdeeld hoerajaar maar: eind goed, al goed!
“Na maanden ziekte moest ik vanaf nul herbeginnen. Dat leert je relativeren en ervaren wat koersen echt betekent.”
Hij oogt rustig, spreekt bedachtzaam, maar onder die sereniteit brandt een ongebreidelde ambitie. Jonathan Vervenne is het type renner dat niet enkel met de benen maar ook met het hoofd koerst. Na een seizoen vol kommer en kwel zette hij in 2025 de puntjes op de i met bovenal de Belgische en de Europese titel tijdrijden met tussendoor een dagzege (Cantù) in de Giro Next Gen. Hij was dus al langer incontournable voor de WorldTour.
De aanhef voltrok zich in 2021 toen hij als junior in Koksijde na Cian Uijtdebroeks en Alec Segaert brons veroverde op het BK tijdrijden.
Het jaar daarop werd Vervenne als neo-belofte gretig opgepikt door Bart Roosens en Kevin Hulsmans, die hem als een meerwaarde inschatten voor hun ambitieuze project Home Solution - Soenens.
Met dat team kreeg Jonathan de kans om zich te meten met ’s lands beste beloften. Het was niet te hooggegrepen, dat sprak uit zijn tweede plaats op het BK tijdrijden in Gavere, met amper één seconde meer dan Alec Segaert, en twee maanden later de vijfde plaats op het EK in Sangalhos (Portugal). Jonathan was een blikvanger but we ain’t seen nothing yet.
In 2023 was er de logische doorstart naar het Soudal - Quick.Step Devo Team en dus mocht het qua prestaties weer iets meer zijn met als highlights: winst in Le Tour des 100 Communes (Fr.) en in de Zuidkempense Pijl
“Jonathan is de stille motor van de ploeg,” klonk het vanuit zijn entourage. “Hij panikeert nooit, zelfs niet in chaos. Hij is op alle mogelijke situaties afgestemd.”
Dat kwam hem niet in het minst voor zichzelf vrij goed van pas want in het voorjaar 2024 werd bij Jonathan mononucleose gediagnosticeerd. Maanden van chronische vermoeidheid en knagende vertwijfeling volgden.
“Het was alsof ik achter glas leefde,” specifieerde Jonathan later. “Je ziet de koers passeren, maar je kunt zelf niets ondernemen.”
De heropbouw verliep traag maar gestaag. Hij keerde op karakter terug in competitie. Prille successen bleven even uit, maar stap voor stap hervond hij zijn ritme: de dichtste ereplaats in de proloog van de West-Bohemia Tour, podium in de Memorial Igor Decraene te Waregem en bovenal in de Chrono des Nations (Fr.).
Mentale veerkracht als oppertroef
2025 werd het jaar van de revanche met als highlights: de verlenging van zijn Belgische titel tijdrijden en een spraakmakende solozege annex leiderstrui in de Giro Next Gen. Op het WK tijdrijden in Kigali viel hem geen superdag te beurt: achtste met anderhalve minuut meer dan de Zweedse witte merel Jakob Söderqvist maar geen halve minuut meer dan de New-Zealandse tweede, Nate Pringle. Het beste hield hij in petto voor zeven dagen later: de Europese titel in Étoile-sur-Rhône, waar Remco Evenepoel het hem bij de profs nadeed.
Ha die Jonathan Vervenne, de ideale koerszoon: wars van show en andere streken. Alles verloopt sober, beredeneerd en efficiënt, trouw aan zichzelf om helemaal open te bloeien als de coureur die hij zo graag wil zijn: een duurzaam adept van de World Tour met dankbaarheid aan team en trainers tot ploegleiders en familie, die op zijn soms hobbelige weg zijn steunende gids wilden zijn.
Jonathan is overigens niet voor één levensgat te vangen: behalve met koersen is hij ook al gespreid bezig met een nog duurzamere doelstelling: burgerlijk ingenieur worden en een aardje naar zijn vaartje Jo zijn.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten