Ook in 2025 reden er in België minstens een stuk of vijf van het bouwjaar 2011 rapper dan Louis Meul en volgens mijn ranking zijn het er dat zelfs dubbel zoveel.
Et alors?! Louis neemt zichzelf als de maat van de dingen en weet dat hij op twee wielen in 2025 een aanzienlijke progressie heeft geboekt.
Hij kende slechts één moeilijk moment: per sinksenmaandag op de Toverheksenberg van Brakel, waar hij helemaal zoek werd gereden door zijn in optima forma verkerende medevluchter Mats Becqué. Louis incasseerde daar een klap van jewelste doch vermande zich meteen, haalde zijn mentale veerkracht boven en won op verse grinta de sprint voor de dichtste ereplaats. Hij was op slag terug van heel kort weggeweest.
Meest genoegen beleefde hij aan de escapades naar la douce France: in Auriac-l'Eglise en vooral in de Tour de l'Aisne beleefde hij met zijn kompaan Ilian Braeckevelt de koerspret van zijn leven al ging die fun niet ten koste van inzet en rendement.
Ook in eigen land waren er beklijvende momenten. Zowel op het BK in Huldenberg als in Maarkedal deed Louis er alles aan om zich uit de voeten te maken voor snellere concullega’s maar zover is hij nog niet, al was er telkens het gevoel dat hij er almaar dichter bijkomt.
Het winterreces werd niet in ledigheid doorgebracht doch andermaal benut voor atletiek.
%202026.jpg) |
| (foto Agones Media) |
In de tweede manche eind oktober trapte iemand Louis’ spike uit in de eerste bocht. Louis werd niettemin derde op één been, pardon op één schoen en één kous maar het kostte hem wel kostbare punten in de tussenstand.
Vanaf dan was het simpel: het gashendel open en feilloos racen wat een imposante reeks voor gevolg had: Belgisch kampioen in Hulshout, Oost-Vlaams kampioen in Oudenaarde, winst na een indrukwekkende solo in de derde manche in Hannut, waardoor hij de leiding heroverde in de tussenstand.
Als verfrissend tussendoortje veroverde hij de Belgische titel crossduatlon (3 km lopen, 7 km mountainbiken en nog eens 3 km lopen), een kolfje naar zijn benen.
Zondag 15 februari was de opdracht loud and clear: een dubbelslag slaan in Diest ofte dag- en meteen eindwinnaar worden van de CrossCup. Louis voelde zich aangesproken door het dogma ‘aanval is de beste verdediging’, maakte het af in de sprint en bekroonde zo zijn droomwinter.
Na een uitgesponnen seizoen is de emmer lang niet helemaal leeg. Er werd immers gedoseerd: achtmaal knallen op vijf maanden tijd. Trainer Christophe Roosen heeft behoedzaam gewaakt over omvang en intensiteit in functie van wat volgt.
Om te beginnen is er zijn debuut bij de nieuwelingen als vrijbuiter van Isorex. De omschakeling van atleet naar renner wordt behoedzaam genomen. Eerst wat rusten en dan, met reeds eind januari een tweedaagse stage in Waregem als aanhef, stelsel-matig opbouwen. Verwacht Louis dus de eerste weken niet in de voorwacht van de pelotons, dat zal eerder vanaf mei zijn.
En wat doet Louis nu eigenlijk het liefst: lopen of koersen? Dwing hem niet tot een onomkeerbaar antwoord.
Onomkeerbaar zijn wel de vele opgebouwde vriendschappen in de koers, in de atletiek, in de triatlon, ... die pakt hij voor altijd mee. De winter van 2025-2026 is er één om en majeur in te kaderen.
Bovenal zijn er de zelfgekozen studies latijn-wiskunde, de duurzame joker waarvan het welslagen zijn mindset op de koersfiets mee bepaalt tijdens het lengen der dagen en de zomervakantie. Papa Kristof (docent en interviewer voor Sporza) en mama Charlotte (opleider lerarenopleiding) moeten hem ook in deze academische opdracht niet aanporren.
Last but not least is Louis een hevige supporter voor zijn drie jaar jonger zusje Juliette, dat na een respectabel aantal loopwedstrijden nu met nog meer gedrevenheid voetbalt bij de u13 van AA Gent en sowieso ook een knappe studente is.
