Tars POELVOORDE

wat een mentale veerkracht!

 

Papa Ronny had er mij tijdens de Guido Reybrouck Classic 2023 op gewezen: “Mijn jongste zoon Tars heeft één en ander in petto, zijn fanatieke duurtrainingen leverden mooie wattages op die vroeg of iets later zullen renderen.”

Dat was toen in Damme nog niet aan de orde: in de tijdrit op zaterdag werd hij teleurstellend 74ste. Over de 11 km. deed hij anderhalve minuut meer dan Sente Sentjens, hetzij ruim 8” per kilometer. Ook op de kasseien ’s anderendaags kwam hij niet uit de verf, anoniem 67ste.

Zou Ronny mij onder het motto ‘mijn kind, schoon kind’ iets op de mouw gespeld hebben? Toch niet want de week daarop werd Tars mooi zesde in de Memorial André Noyelle en ook in de Ster van Zuid-Limburg etaleerde hij een beduidende progressie.

Het was niet gering wat hij tijdens het paasweekend in het Limburgse grensgebied neerzette: 3de in Hoeselt op zaterdag en dagwinnaar op zondag in Neerharen, waar hij een solo van 20 km. tot een winnend einde bracht. In de tussenstand was hij opgeschoven naar de tweede plaats maar in de koninginnenrit naar Mopertingen rateerde hij de beslissende ontsnapping, waardoor hij in het eindklassement terugzakte naar de tiende plaats.

Het PK was zijn volgend doel om zijn selectie voor het BK in Waregem, waar hij met zijn mama woonde, kracht bij te zetten. In Torhout reed hij op onweerstaanbare wijze van de anderen weg en dat herhaalde hij in de openingsrit van de Tour de l’Eure (Fr.), waarin hij de leiderstrui met bravoure behield. De Arend van Rekkem werd, navenant zijn beproefd recept, de volgende prooi en het zou niet de laatste zijn. Papa Ronny had mij in die dagen confidentieel laten weten dat Tars voor Lotto Dstny had gekozen als neo-belofte.

2024 werd een bewust overgangsjaar (met toch al een dagzege in de Tryptique Ardennais) dat hij finaal verder oplijstte met ereplaatsen in Zwevezele (prof)Koers (tweede na Jonas Rickaert), in Paris-Tours u23 (vierde) en in de Sluitingsprijs van Putte-Kapellen (zevende). 

Tars mocht de lat van de verwachtingen in 2025 wat hoger leggen en hij kwam daarbij niet bedrogen uit. Eind augustus won hij binnen de vier dagen zowel de Memorial Danny Jonckheere als die van Bjorg Lambrecht. Vanaf 2 november had hij iemand te herdenken binnen zijn intieme kring: zijn papa Ronny, die zo hard geloofde in Tars’ welslagen als coureur. Hij zal de waarmaking van zijn zoon helaas niet meer meemaken. Daar zal Tars intens aan gedacht hebben tijdens de finale van de 70ste Sint-Elooiprijs - Ruddervoorde Koers, die hij met inzicht en kracht helemaal naar zijn pedalen zette en die hem, na een ietwat vertwijfelde lente, weer een stap dichter brengt om vanaf 2027 vol contractrenner te zijn bij Lotto-Intermarché.

Die openingszege kwam hem eigenlijk al langer toe maar door foute inschattingen bleef hij er verstoken van. Rudder-voorde maakte alles dubbel en dik goed en nu er één schaap over de dam is zal Tars zich evenzeer voor de medemaats blijven inzetten. Wanneer alles nog eens in zijn juiste plooi valt zullen zij er ook opnieuw zijn om zijn volgend zegepad te helpen effenen. 

De waardige en correcte repliek van Massimo VAN LANCKER

 

De eventuele negendaagse schorsing en het daardoor missen van de Tour die Remco Evenepoel riskeert door voor het BK in Brasschaat te passen heeft een tsunami van reacties uitgelokt. Via mijn kanalen waren er dat een kleine vijftigduizend.

Opmerkelijk dat er behalve Remco meer anderen zijn die liever wegblijven uit Brasschaat: 

Junior Lecerf, Laurenz Rex, Warre Vangheluwe en Louis Vervaeke bij Soudal-Quick.Step; behalve Wout van Aert ook Timo Kielich bij Visma-Lease a Bike; Laurens De Plus bij Netcompany Ineos; Milan Menten bij Lotto-Intermarché en het zullen er te elfde ure wel nog enkele meer zijn die terecht of onterecht verstek geven. Dat zij daardoor voor negen dagen geschorst worden deert hen weinig.

Ook onder anderen Julian Alaphilippe, Tadej Pogaçar, Paul Seixas, Mathieu van der Poel, Jonas Vingegaard, … passen voor de titelrace in hun land maar zijn niet gehouden om eraan deel te nemen, dat geldt enkel in België, waar men evenwel via een achterpoortje kan ontsnappen: een … ziektebriefje dat zowaar mag uitgeschreven worden door de … eigen ploegarts.

 

Massimo Van Lancker, sedert twee jaar de Directeur Sport van Belgian Cycling, kan niet anders dan er met een knipoog aan toe te voegen:

“Wij als federatie zullen de laatsten zijn om een attest van een dokter in vraag te stellen en een heksenjacht te ontketenen, maar het bestaande reglement (van vèr vòòr zijn tijd) zomaar desavoueren kan al evenmin”.

 

Vraag die zich opdringt: had men geen betere datum kunnen bedenken dan de zondag vòòr de start van de Tour? Tot en met 1968 (in Mettet gewonnen door Julien Stevens vòòr Ferdinand Bracke) werd het BK voor profs de zondag nà de Tour georganiseerd. Op gezag van de UCI werd dat in de Europese landen een maand vervroegd zodat de nieuwe kampioenen in hun kakelvers gewaad aan de Tour kunnen deelnemen.

 

Massimo Van Lancker benut de gelegenheid om een lans te breken voor de opgelegde deelname aan een BK. 

“De locaties waarmee we het BK organiseren, betalen een aanzienlijk bedrag dat geïnvesteerd wordt in de koersende jeugd: wedstrijden, competities en nationale selecties. Begrijpelijk dat je als inrichter de beste renners aan de start wil.” 

 

Brasschaat is trouwens een precieuze partner die de voorbije jaren ook andere BK’s organiseerde: nieuwelingen in 2022, junioren in 2023, elite 2 en beloften in 2024 en het BK tijdrijden voor profs & elite 2 in 2025.

Er is evenwel nog véél méér: exact een eeuw geleden organiseerde Brasschaat al een eerste keer het BK voor profs, gewonnen door Félix Sellier. Brasschaat organiseerde ook de vier aansluitende jaren, alsook in 1933 en 1936. 

 

Remco Evenepoel zal er dus met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid zondag helaas niet bij zijn in Brasschaat. Het zal hem sowieso zijn deelname aan de Tour niet kosten. Een andere sanctie dan en hem niet selecteren voor het WK in Montréal (op 24 en 27 september) en/of het EK (in Ljubljana op 7 oktober)? Dat zou er héél vèr over zijn en waarmee Belgian Cycling in de eigen voet zou schieten. 

Trouwens: waarom zou men Remco moeten sanctioneren, hij die al zoveel medailles (inzonderheid de beide Olympische in Paris 2024) opleverde voor Belgian Cycling? Last but not least is er zijn eigen stichting, de R.EV Cycling Academy, waarmee hij een belangrijke eigen inbreng heeft in de continuïteit van het nationale wielrennen.

Zou Belgian Cycling het aandurven om Remco Evenepoel en Tim Wellens uit de Tour te houden? Néén, want een doktersattest biedt verschoning

 

Remco Evenepoel en titelverdediger Tim Wellens zien het niet zitten om zondag in Brasschaat aan te zetten in het BK op de weg. Een beetje sneu voor die bloedmooie stad, die diep in de buidel tastte om deze titelrace naar zich toe te trekken en derhalve rekende op de aanwezigheid van genoemde trekpleisters. 

Belgian Cycling volgt die redenering en is bij monde van Massimo Van Lancker (Directeur Sport) formeel navenant het bondsreglement: elke renner heeft een mail ontvangen waarin het reglement vermeld staat en wordt dus geacht het te kennen en te respecteren. Wie er in Brasschaat niet kan (of wil) bij zijn moet het nodige doen en bijvoorbeeld een doktersattest voorleggen om te voorkomen dat hij vanaf zondag 28 juni voor negen dagen geschorst wordt, wat voor Evenepoel en Wellens zou betekenen dat zij op zaterdag 3 juli niet kunnen starten in de Tour .

Hypocrisie ten top op last van een hopeloos verouderd bondsreglement dat in geen enkel ander wielerland (als het dat al geweest is) nog van toepassing is.

 

Overigens is er een pertinent recent precedent. Vic De Smet en Seff Van Kerckhove, ’s lands best presterende junioren, bleven op 31 mei weg uit hun BK in Rollegem weg omdat ze op dat moment een gunstige uitgangspositie te verdedigen hadden. Werden zij geschorst? Néén, want Van Kerckhove triomfeerde de daaropvolgende zaterdag in a Classique des Alpes.

 

JUNIOREN Ranking

na Romsée en Ledegem

 

Internationalen Vic DE SMET 

en Seff VAN KERCKHOVE 

hors concours qua programma annex punten

467	DE SMET Vic	Soudal-Quick.Step
336	VAN KERCKHOVE Seff	Decathlon CMA CGM
272	WILMSEN Daan	Crabbé-Dstny
226	DE BOIS Nand	Crabbé-Dstny
203	WILLEMS Sander	Grenke - Auto Eder
197	DEFRANCE Simon (Fr.)	Soudal-Quick.Step
191	SIEGERS Emil	Trustup - CC Chevigny
169	COTTIGNIES Kyano	Van Moer CT
160	KEPPENS Mauro	JEGG-Skil-DJR
127	BOITTE Emile	Trustup - CC Chevigny
127	VERNAILLEN Stan	Onder Ons Parike
120	VAN DER VOORT Simon	Acrog-Tormans
116	DELIMONT Arnaud	Crabbé-Dstny
116	TANGHE Finn	Avia-Rudyco
108	MESSELY René	Soudal-Quick.Step
107	PIRLOT Florian	SCV Marchovelette
104	OPSTAELE Jannes	Cannibal B Victorious
99	VANDEVELDE Tuur	Avia-Rudyco
98	LEGIEC Mikolaj (Pool)	Cannibal B Victorious
89	LEVAQUE Mathieu	R.EV Cycling Team
86	LAMBERT Cédric	Acrog-Tormans
85	DAVID Thur-Emil	Pierre & Sol - OG Cycles
79	KIMPE Wiebe	Sport & Steun Leopoldsburg
75	DE WAELE Mathis	Onder Ons Parike
73	HINCAPIE Enzo (V.St.)	Grenke - Auto Eder
72	KIMPE Ian	Avia-Rudyco
72	SHANNON Harrison (Austr.)	Ara Skip Capital
72	VERVOORT Yasu	R.EV Cycling Team
69	RUIJGH Yentl	TigeRR CT
68	APPELTANTS Floren	Lead Out Cycling Academy
66	BIRKEDAL Julois Lovstrup (Deen)	Grenke - Auto Eder
66	VERDONCK Thomas	Acrog-Tormans
65	BASTIAANSSEN Finn (Ned.)	Acrog-Tormans
65	BRUGMAN Liam (Ned.)	Acrog-Tormans
64	RISBJERG Malthe (Zwits.)	JEGG-Skil-DJR
62	VERHEUGHE Emilien	Onder Ons Parike
61	GOOSSENAERTS Sebastian	Olympia Tienen
61	TESARIK Jakub (Tsj.)	Soudal-Quick.Step
61	VAN GIJSEL Cedric	Van Moer CT
58	SCHNYDER Noah (Zwits.)	Switzerland
58	VERMIERT Jonas	KZLWC - AE
57	LINDE Marius Engelbrecht (Deen)	Cannibal B Victorious
57	VAN DIJCK Axel	Flanders Academy
55	BOHAK Maj (Slov.)	Slovenia
53	SALAMIN Antoine (Zwits.)	JEGG-Skil-DJR
52	BOGAERT Matthias	R.EV Cycling Team
52	DELANGHE Flynn	Van Moer CT
52	HULSMANS Ferre	Sport & Steun Leopoldsburg
50	BRAL Xibe	Onder Ons Parike
50	FEDRIZZI Brandon (It.)	Borgo Molino Vigna Fiorita
50	VANDENHEEDE Mathis	Soudal-Quick.Step

Wout van AERT werd vooral door 

Chute en Crash gedwarsboomd

 

Wout van Aert naamtekende halfweg september 2024 bij Visma | Lease a Bike een contract van onbepaalde duur. Hij had er al een verbintenis lopen tot eind 2026. Het klonk als een vaste benoeming die hem de opportuniteit bood om op zijn lauweren te rusten. 

Zo steekt Wout evenwel niet in mekaar. Vorstelijk verloond worden betekende voor hem: zoveel mogelijk in de plaats stellen en zijn palmares verder uitbouwen, het liefst met een triomf in de Ronde van Vlaanderen en/of Paris-Roubaix, die hij op zijn 31ste nog lang niet wilde opgeven.

Ook het WK, waarin hij zowel in 2020 als in 2023 tweede werd, blijft een gegeerde prooi. En niet in het minst zijn loyale betaalheer aan eigen dagzeges en een volgend delirium (Jonas Vingegaard) in de Tour helpen.

 

Na een rimpelloze winter 2025-2026, opgelijst met enkele uitschieters in het veldrijden, zou dat nog haalbaarder worden. De donkerste dagen van de kalender waren hem evenwel niet gunstig gezind. Op 2 januari in de veldrit van Mol sloeg zijn noodlot een zoveelste keer toe. Wout schoof er weg in de sneeuw, plofte pardoes neer en werd met een complexe enkelbreuk opgeraapt. 

Hij moest zich vele weken gedeisd houden, haalde alsnog het Vlaamse seizoenbegin maar werd aan de vooravond van de Omloop (zoals meer anderen) ziek. Weer moest hij zijn planning herzien maar ook dat deed hij met bravoure. In de gegeven omstandigheden mochten een tiende plaats in de Strade Bianche en een bijna dagzege in Tirreno-Adriatico de smaak van de overwinning hebben. In Sanremo moest hij enkel wijken voor Tadej Pogačaren Tom Pidcock.

 

Wout was back en helemaal klaar voor april op zijn niveau. Vooral in Waregem balanceerde hij op de dunne koord tussen winnen en net niet. Hij werd in de laatste meters door Filippo Ganna geremonteerd. Vier dagen later was zijn vierde plaats in de Ronde van Vlaanderen aannemelijker. In Paris-Roubaix kon hij zich als enige bij Pogačar handhaven én te vlug af zijn op de iconische piste. Zo’n uitgelezen kans om zijn monumentaal vijfluik vol te maken krijgt de Sloveense tycoon niet gauw. Dat van Aert hem die buitenkans ontfutselde zal Tadej geeneens erg hebben gevonden.

 

Wout op zijn wolk, waarop hij helaas niet mocht blijven. In de aanloop naar de Tour Auvergne - Rhône-Alpes viel hij met de tijdritfiets hard op de rechterelleboog die infecteerde en die hem, daags na zowaar een dagzege, zowel voor het verdere verloop van het vroegere Critérium du Dauphiné als voor de Tour deed passen. 

Een zoveelste terug naar af die Wout zal trotseren voor een mooie nazomer in de Vuelta en op het WK in Montréal. Het lijkt in zijn geval almaar vanzelfsprekender maar dat is het zelfs voor de Multatuli in hem hoegenaamd niet. Ga er in gedachten maar eens in zijn plaats aan staan. Chute en Crash rijden ook dan mee en hebben het op hem, zelfs tijdens zijn trainingen, gemunt. Fingers crossed dus.

Waar zou Wout van Aert in de hierarchie gestaan hebben met een meer aanvaardbare portie brute pech? Niettemin rolt hij nu reeds, althans volgens mijn persoonlijke berekening, één van de veertig mooiste naoorlogse palmaressen uit. Hij was nochtans geen klassementsrenner en dus leverde hij zich liever uit aan een kansrijkere kompaan, in casu Jonas Vingegaard.

Ledegem-Kemmel-Ledegem mist zijn rentrée niet! 

Daan WILMSEN eyecatcher

in een knap deelnemersveld

 

Nogal wat sterkhouders in een best aardig deelnemersveld van de heropstartende Ledegem-Kemmel-Ledegem.

De meest prominente deelnemer is Daan Wilmsen die reeds maandenlang knappe uitslagen verzamelt: 2de Nokere Koerse, winnaar wegrit Guido Reybrouck Classic, 6de in de E3 Harelbeke, 9de Paris-Roubaix, 2de in de Vlaams-Brabantse Pijl, 4de in de GP André Noyelle alover de Kemmelberg in Ieper, 9de in het BK te Rollegem, … 

Daan Wilmsen wil dit beeld in Damme (sportfoto.be - Marc Van Hecke) maar graag overdoen in Ledegem, waar de spurtende groep wellicht kleiner zal zijn.

Ook in Ledegem zal de Olmenaar derhalve een voorname podiumkandidaat zijn die onverkort mag rekenen op de bijstand van zijn kompanen bij Crabbé-Dstny: Jitse Bullen, Victor Falise, Kobe Vanhoudt, Seppe Vinken en bovenal Arnaud Delimont, de Vlaams-Brabantse titelvoerder die zich eveneens onderscheidde in het tijdrijden: zevende in Borlo, vijfde in Poperinge en in BK te Maarkedal.

 

Flanders Academy rekent vooral op vice-kampioen Axel Van Dijck. Ook Sprint 2000 Charleroi, VC ’t Meetjesland Eeklo (met een gedreven Mateo De Smul), het GMS CT Glabbeek (met Sander Vansweevelt en Stan Velleman), Isorex CT, Team Kempen, de Lead Out Academy, het Sport & Steun CT (met Wiebe Kimpe, Limburgs kampioen tijdrijden), Molenspurters Meulebeke, Onder Ons Parike (met Bo Meirhaeghe), de Jonge Renners Roeselare en het Van Moer CT wentelen zich in geen favorietenrol en kunnen dus eerder verrassen dan teleurstellen.

Het mixed team Houtland-Westkust - AS Construkt Fiscosurplus en het Australische Ara Skip Capital Team (aangevoerd door Hamson Shannon, winnaar op de Torhoutse wijk Rozeveld en ei zo na ook in Kester) hopen op een inbreng in het koersverhaal.

 

Tenslotte is er de West-Vlaamse selectie waarvoor coach Patrick Huyghe een beroep deed op Thur-Emiel David (FCWB-kampioen), Aksel Decaestecker, Andres Decrock, Thor Desmedt, René Messely (PK-tijdrijden en winnaar in Zulzeke, 8ste in het BK-tijdrijden en alover de Kemmelberg 3de in de GP André Noyelle) en revelatie TuurVandevelde (winnaar in Geluveld, 3de in de Morgan Blue, 4de in het BK te Rollegem en 2de in de Muur Classic). Vooral die twee laatsten zijn op hun terrein tuk op een knalprestatie. 

 

Collectief sterk en daardoor ook individueel moeilijk te kloppen zijn de kannibalen van Francis Van Mechelen die zes verschillende nationaliteiten aanduidde: de Duitser Julian Kadrispahlic, de Litouwer Matas Kubilius, de Ier Rian McCrystal, de Australiër Fraser Oertel (winnaar in Hakendover), de Est Sebastian Suppi en Drongenaar Jannes Opstaele (winnaar in Sleidinge en Tremelo, tussendoor na Sander Willems tweede in zijn PK).

 

Er is tenslotte de Nederlander Yentl Ruijgh van het TigeRR CT. De zoon van ploegleider Rob behaalde tussen 30 mei en 13 juni vier zeges op een rij en verkeert dus in de vorm van zijn leven. Voor zijn landgenoot en kompaan Nick Koenis werd het daarentegen zesmaal net niet: eerst driemaal op rij tweede en daarna evenveel keer derde. Opmerkelijk dat Yentl en Nick uitsluitend aan zet waren in de regionale koersen maar (nog) niet in de mooiere wedstrijden.