Strade Bianche zou dé speeltuin geweest zijn van Roger DE VLAEMINCK …

 

Wie doet POGAčAR wat?

 

Wel onwijs van Tadej om zijn haar te laten verven, was het om te camoufleren of te provoceren? 

De Strade Bianche (°2007) is een bizarre koers die vanaf 2017 een manche van de WorldTour werd.

Op de korte erelijst shinen vooral de namen van Fabian Cancellara (2008, 2012, 2016), Philippe Gilbert (2011), Michal Kwiatkowski (2014, 2017), Zdeněk Štybar (2015), Tiesj Benoot (2018), Julian Alaphilippe (2019), Wout Van Aert (2020), Mathieu van der Poel (2021), Tadej Pogačar (2022, 2024, 2025) en Tom Pidcock (2023).

 

Alaphilippe, Pidcock, Pogačar en van Aert zijn er als ex-winnaars opnieuw bij en torsen, de ene al wat meer dan de andere, een favorietenrol.

Zij mogen vooral weerwerk verwachten van onder anderen (in alfabetische orde) Pello Bilbao, Tibor Del Grosso, Isaac Del Toro, Romain Grégoire, Ben Healy, Tobias Johannessen, Matteo Jorgenson, Valentin Madouas (2de in 2024), Matej Mohorič, Giulio Pellizzari, Paul Seixas, Quinn Simmons, Attila Valter, Florian Vermeersch, Yannis Voisard, Filippo Zana, …  

Indien ik nu nog de aanstaande winnaar en de meeste voornaamste uitblinkers niet vernoemd heb dan mag men het over volslagen verrassingen hebben.

 

Toch durf ik te bedenken dat ze, qua resultaten, met hun allen ruim overtroffen zouden zijn geworden door Roger De Vlaeminck indien deze koers reeds in zijn tijdvak had bestaan. Oh, wat zou Le Gitan zich gejeund hebben op die kruisbestuiving van onverharde wegen en pittige beklimmingen, hij zou in Siena een monument hebben gekregen zoals Tadej er gisteren één kreeg op de Colle Pinzuto. Van de Sloveen zou Roger geen schrik gehad hebben en al zeker niet indien je het hem nu vraag.

 

De Strade is een prachtkoers, maar 

er nu al een monument van maken? 

Beetje serieus blijven hé?!

Een monument dat de koers zelfs na 20 edities nog lang niet toekomt. De kristallen editie gaat er eveneens prat op dat het zijn traditioneel parcours jaar na jaar extra verzwaarde. Dat betekent dat één derde van het traject onverhard is en de stijgingspercentages frequent de dubbele cijfers halen. Zwaar, zwaarder, zwaarst: of hoe een curiosum tot een negatieve sensatie vervelt.

Op deze geforceerde wijze word je géén monument maar deze koers is sowieso nog decennia te jong, te specifiek en niet exclusief genoeg want in deze periode is het WorldTour - peloton opgesplitst in twee groepen: die van Paris-Nice en die van Tirreno-Adriatico (die met de Strade één geheel vormt). Indien men de Strade Bianche tot een monumentale klassieker zou verheven, wat zouden Gent-Wevelgem (°1934), de E3 Harelbeke (°1958), de Amstel Gold Race (°1966) en La Flèche Wallonne (°1936) daarvan vinden? 

Vuelta Costa Blanca - Baguet CC voor nieuwelingen met Avia en Isorex

 

Vandaag begint in Altea de driedaagse Vuelta Costa Blanca voor nieuwelingen. 38 clubs uit een brede waaier van landen nemen er aan deel. 

Vlaanderen is vertegenwoordigd door Avia (Brent Biesbroeck (foto), Basiel Loose, Viktor Schelfaut, Thor Van Bulck, Thomas Van Dijk)

en Isorex (Maxime De Rocker, Wannes Descan, Maddox Velghe (foto), de Zwitser Thibaut Beckers en de Deen August Riemann).

De 2de Vuelta Costa Blanca heeft nog meer Vlaamse betrokkenheid dankzij het Baguet Cycling Center in Calpe, waar zondag de slotrit arriveert en de eindceremonie plaatsvindt.

Darío Gimeno (°24 april 2009), die intussen als neo-junior deel uitmaakt van het Baqué Movistar Team, won de eerste editie en heeft ook aanleg als veldrijder. Niet Alejandro Valverde maar Alberto Contador is zijn trekkend voorbeeld.

Een nieuwe Lente, 

een almaar krachtiger verfrissend geluid 

 

Flanders Academy u19

 

Begin 2025 werd Flanders Academy u19 in het leven geroepen door Wim Louage, Jeanick Schepens en Natan Duchi. Het betreft een ontwikkelingsplatform voor beloftevolle junioren. 

Met hun thuisbasis in Harelbeke en Heule en een testcentrum in Zegelsem (Brakel), het Cobblestone Paradise, combineren ze Vlaamse koerstraditie met eigentijdse begeleiding en teamgeest. 

Naud De Clercq in 2025.

Reeds tijdens hun eerste seizoen hebben ze hun initiële doelstelling bereikt: discipelen een belangrijke stap helpen zetten richting beroepscategorie. Naud De Clercq (naar het continentale Pauwels Sauzen - Altez Industriebouw) en de Est Joonas Puuraid (naar het continentale Bike Aid).

Joonas Puuraid in 2025.

Dit jaar mogen het er enkele meer zijn en dat lijkt na het openingsweekeinde alvast ook die kant op te gaan want hun discipelen monopoliseerden de aardig bezette regionale koers van Vlamertinge want behalve de winnaar Gabriel Vanden Berghe eindigden ook Lars Caethoven (tweede) en Emiel Maelbrancke (vierde) dicht.

Naast voornoemden maken ook Lukas Bobkin (Ests kampioen u17), Edwin Boyle (Gr.-Br.), Maxim Derdaele, Runne Heylen, Helvijs Kancers (Lets kampioen), Nils Sophie, Loïc Vandenbroucke en Axel Van Dijck deel uit van deze Academy. 

U hoort nog van hen want zij zullen een optimale bumpering genieten van Wim Louage (voorzitter), Natan Duchi (performance coach), Jeanick Schepens (ploegleider) en Ingrid Vercaemere (secretaris-verzorger).

Zelf heeft hij het niet beweerd maar Natan Duchi lijkt mij de sterkhouder van het puikje: hij is een sportinovator (afgestudeerd aan Vives Kortrijk) en runt met Bfast Nutrition, een eigen bedrijf in sportvoeding. 

Natan Duchi, het wekkend voorbeeld in 2022.

Natan telt nochtans zelf amper 22 lentes, werd in 2021 als neo-junior negende in het verlaat BK te Herzele en won op 27 februari 2022 zowaar in Vlamertinge.

Bij de samenstelling van het effectief wordt niet in de eerste plaats rekening gehouden met de behaalde resultaten maar des te meer met het intrinsieke talent (data) en hoe de aard van hun karakter matcht met de teamspirit.  

 Cycling Vlaanderen te beroerd én te hardvochtig om dat aan te kondigen ... 

Zaterdag 7 maart kan de jeugd koersen in Wallonië

Volgens de kalender van Cycling Vlaanderen is zaterdag 7 maart 2026, wat betreft de weg, een koersvrije dag.

Betekent het dat onze renners naar het buitenland moeten om zich op die zonovergoten dag te bewijzen?

Toch niet want in Villers-le-Temple staan er onder de noemer GP Jose Colette drie koersen op de agenda: de nieuwelingen starten om 11u31, de junioren om 11u30, de elite 2 & u23 om 14 uur.

 

Het drieluik in Villers-le-Temple wordt georganiseerd door de Royal Sporting Club Cycliste Nandrinois, niet de eerste beste club maar wel één die een best aardig portfolio kan uitrollen. 

Zo organiseerde het onder meer het BK voor amateurs op 25 juli 1971 door Freddy Maertens gewonnen met 14” voorsprong Ludo Van Staeyen en Ludo Noels. 

En op 28 mei 1995 organiseerde diezelfde club het BK van de junioren, gewonnen door Jurgen Vandewalle met 40” voorsprong op Michel Vanopdenbosch en ruim een minuut op Cédric Decock.

 

En voor de dames elite is er komende zaterdag een wedstrijd in Escanaffles met start om 15 uur.

 

Cycling Vlaanderen is kennelijk én te beroerd en té hardvochtig om dat op hun site aan te kondigen. Wat moet Anton Smagghe, de nieuwe ceo daarvan denken? Wanneer ik Cycling Vlaanderen daar indertijd op wees, kreeg ik als argument dat FCWB op zijn beurt de koersen van Cycling Vlaanderen niet annonceert. Dat klopt en daar hebben zij hun goede redenen voor: de Waalse renners raadplegen sowieso de site van Cycling Vlaanderen, wat soms leidt tot een overbezet deelnemersveld, terwijl er in Wallonië voor wat betreft de junioren, de nieuwelingen en de aspiranten er overwegend veel te weinig starters zijn. 

Van Gabriel VANDEN BERGHE 

ain’t we seen nothing yet …

Gabriel voetbalde tot zijn twaalfde zonder al te veel passie bij KOVC Sterrebeek terwijl zijn papa recreatief fietste. Toen de zoon het verschil in beléving opmerkte besloot hij bij de vader te volgen. Dat ging hem zo goed af dat hij kort daarop als aspirant zijn kans ging. Woonachtig in Wezembeek-Oppem dook hij enkele keren onder de nabije taalgrens en behaalde er in 2022 met de 13-jarigen twee bescheiden overwinningen en werd in Jambes vierde in het FCWB-kampioenschap, waaraan hij als lid van de Waalse club Cyelo mocht deelnemen. Het jaar daarop muteerde Gabriel naar GMS CT Glabbeek, reed vaker in Vlaanderen, won er niet maar werd hij wel achtste in het BK te Denderleeuw en daar trok hij zich aan op om in zichzelf te blijven geloven. 

Als neo-nieuweling had hij het in 2024 niet onder de markt maar hij trok zich vooral op aan zijn podiumplaats na Sune De Valck en Floren Appeltants in het lastige PK in Oetingen. Hij kreeg er de trui van beste eerstejaars over de schouders getrokken, en dat symbool hielp mee om zijn stek af te dwingen in de Topsportschool (algemene richting).

Indien hij tijdens de winter 2024-2025 en de aansluitende lente niet door geen al te milde graad van klierkoorts was gekweld dan zou Gabriel reeds in het voorjaar 2025 spraakmakend geweest. Vanaf eind maart was er kentering met in april sporadisch een betere dag. Tussen enkele verre ereplaatsen in interclubs door behaalde hij zelfs een overwinning in Sint-Joris-Weert, die hem een enorme boost gaf maar geen continuïteit opleverde tijdens de zomervakantie. Die viel hem pas te beurt vanaf september toen hij binnen de maand drie overwinningen behaalde. Wat zou het geworden zijn indien hij het volledige seizoen over al zijn krachten had beschikt?

Wim Louage en Natan Duchi vroegen het zich ook af. Ze zochten contact met Gabriel en toen ze zijn testwaarden onder ogen kregen wisten ze genoeg. De ingezetene van Wezembeek-Oppem moest in 2026 één van hun discipelen worden van hun Flanders Academy. En zie reeds op zijn openingsdag bedankte Gabriel met een dot van een sprintzege in Vlamertinge, waarmee hij een vervolg breide aan zijn seizoenslot 2025. 

Gabriel VANDEN BERGHE begint perfect omringd aan de slotronde.

Bizar dat zijn Vlaamse kompanen Lars Caethoven en Emiel Maelbrancke derde respectievelijk vierde werden. Tussen hen wurmde zich de 16-jarige Brit Oliver Gunn (Shibden Apex RT), misschien wel de beste man in koers die in zijn eentje in de achtervolging ging op het uitgebroken duo Mauro De Schrijver en Emiel Maelbrancke. Gunn herzette zich van zijn ferme inspanning en sprintte naar de dichtste ereplaats. Maelbrancke recupereerde ook snel en werd vierde.

Het is evenwel vooral Gabriel Vanden Berghe, die begin april zeventien jaar wordt, die op een wolk leeft en het volste vertrouwen heeft voor wat volgt: volgende zondag de lastige regionale koers van De Klijte in het Heuvelland en de zaterdag daarop Nokere Koerse. Als eerstejaars worden daar van deze puncher (71 kg verdeeld over 1,84 m) nog geen wonderen verwacht maar ze zijn al evenmin verboden.

Met Mathis Vandenheede en Vic De Smet in steun 

 

Triomferende Simon DEFRANCE 

alweer een adept van Johan Molly

 

Het openingsweekeinde van de junioren stond bovenal in het teken van Kuurne-Brussel-Kuurne, de eerste van een respectabele serie Belgische manches (1.1 en 2.1) op de uci-kalender der u19.

Aan ruim 43 km./u. viel de koers, in aanloop naar de Kluisberg, abrupt in de definitieve plooi. Simon Defrance (Fr.), Antoine Salamin (Zwits.) en Tijs Witte (Ned.) namen afstand en hielden dat zo. Defrance, de meest beslagene van het trio, was duidelijk de sterkste in de laatste rechte lijn. 

Simon, alweer een adept van Johan Molly, verdiende vorig jaar al enkele strepen als klassementsrenner met een podiumplaats in de Ronde des Vallées (Fr.) en in de Keizer (beste jongere) van Koksijde. Hij lijkt nu aan scherpte te hebben gewonnen voor het ééndagswerk.

Simon Defrance in de witte trui van beste jongere in de Keizer van Koksijde 2025.

Defrance zou niet de eerste zuiderbuur zijn die een belangrijke schakel wordt voor The Wolfpack. Julian Alaphilippe, Sylvain Chavanel, Paul Magnier (die ik in eerste instantie vergat), Florian Sénéchal en Cédric Vasseur deden het hem voor.

In een elfkoppig internationaal gezelschap zijn Vic De Smet, René Messely en Mathis Vandenheede de Vlaamse vertegenwoordigers. Mathis (12de) en Vic (28ste) waren al deelachtig aan het eerste succes door deel uit te maken van de eerste hoofdgroep en de vlucht van hun Franse kompaan af te schermen. Beiden zijn eerstejaars maar doorstonden hun vuurproef met glans met dank aan een doorgedreven winterse voorbereiding. 

In de koers hadden ze de omstandigheden niet volledig aan hun kant. Mathis geraakte op een cruciaal moment slecht gepositioneerd en dat corrigeren kostte wel wat energie. Vic reed lek op de Holleweg en zijn snelle terugkeer in het peloton kroop hem niet enkel in de kouwe kleren. Nadat hij zich herzet had schoof hij op de Hotond meteen mee met een groepje dat evenwel niet optimaal samenwerkte  

Mathis Vandenheede zal er op 14 maart niet bij zijn in Nokere Koerse, hij koerst in die periode in Italië en Spanje en is tijdens het verlengde paasweekeinde voorzien voor de Ster van Zuid-Limburg.

Vic De Smet rijdt komend weekend met een respectabel aantal maats de selectieve regionale koers in De Klijte in de aanloop naar de Guido Reybrouck Classic in Damme. De vrijdag daarop neemt hij met de nationale selectie deel aan de E3 Saxo Classic van Harelbeke, de openingsmanche der Nations Cup.

Openingsweekend Nieuwelingen

 

Thibault MARCELIS bis le lendemain

Mathiz TIELENS bis in Brustem

Volgens zijn beproefd recept van een late aanval heeft Thibault Marcelis na Staden ook Vlamertinge toegeslagen. Twee dagen tereke winnen is niet meer gebruikelijk in dit tijdvak met minder wedstrijden met meer deelnemers. Een jaar geleden slaagde ook junior Dario Vermaelen in zo’n hoogstandje: hij won op zaterdag in Rijkevorsel en op zondag in Opwijk. Die dubbelslag lag aan de basis van een voortreffelijk seizoen, die nu ook wel Marcelis zal te beurt vallen. Thibault wil ook kwalitatieve prestaties en aangezien hij ook voor het tijdrijden de neus niet ophaalt wil hij ook in de nationale tijdrit van Poperinge op zaterdag 18 april zijn beste beentje(s) voorzetten. 

Van de vier winnende nieuwelingen tijdens het openingsweekend is Mathiz Tielens de minst onverwachte. Hij was al meer dan goed aan zet als éérstejaars met in mei de verovering van zowel de Limburgse als de Vlaamse titel (in het biljartvlakke Elverdinge) op de weg gecombineerd met die beide van het tijdrijden. In de Ardennenkoersen van Herbeumont en Couvin was hem telkens een vierde plaats weggelegd, zo ook in het Limburgse weekend en in het BK te Putte. Eén en ander voerde hem naar de derde eindplaats (tweede jongere na Miel Heuninck) in de Topcompetitie. Meerdaagse inspanningen bleken eveneens aan hem besteed want in het Critérium Européen (Lux.) werd hij de tweede beste jongere.

Eén en ander weerhield er Mathiz niet van om l’embarras du choix vol te houden en tijdens de winter opnieuw frequent het veld in te duiken met vooral winst in Vilvoorde en Emelgem, de manches voor de Beker van België, met tussendoor een derde plaats in het BK te Beringen.

Aan een korte adempauze had hij nog geen boodschap. In de openingskoers in Brustem, waarvan hij de titelverdediger was, nam hij al in de aanvangsronde hij de vlucht vooruit met Lars Vandeborne. Het Waaltje Noah Rensonnet probeerde met Theo Flamand en Jelle Vanhove in steun bij hen aan te sluiten maar tevergeefs.  Mathiz reed in de slotfase nog weg van zijn compagnon de route Lars. 

Voor de talentvolle ingezetene van Heusden-Zolder is dit de meer dan waarschijnlijke aanhef van een topseizoen.