Eliot RICHARD had in Poperinge moeten zijn

 

Eliot Richard behaalde als aspirant géén enkele overwinning, wel twee dozijn keer top tien met als highlight een vierde plaats in het FCWB-kampioenschap te Blandain.

Als neo-nieuweling bleef hij het bij één dozijn en de twaalfde rang op het BK in Putte-Mechelen.

Dat die langverbeide openingszege er zat aan te komen voelde je zo aan maar als vijfde in Pommeroeul, tiende in Temse en vierde in Heestert leek het ook deze lente niet te willen lukken tot hij in Halluin, net over de Franse grens, uitpakte met een triomf  die dubbel en dik kon tellen: La Halluinberg Classic waar hij het haalde van onder anderen Louis Meul (derde), Floris Overmeire (zesde), Sebastien Comes (zevende), Lucaz Raeymaekers (tiende), … voor Eliot een D-day met een gulden randje. Wanneer er een schaap over de dam is dan volgt er gauw een andere en de zaterdag daarop was het weer raak in Bury.

In de GP de Rochefort, de openingsmanche van de Topcompetitie, overleefde hij het demarrerende peloton van 41, waarin hij aanmeerde op een knappe zesde plaats en vorige zondag hield hij voor een vierde plaats in Drieslinter 108 van de 111 concurrenten achter zich. 

Deze almaar beter uit de hoek komende Eliot had ik daags voordien graag aan de slag gezien in de nationale tijdrit van Poperinge maar hij kandideerde niet en deed zichzelf daarmee tekort. Hij koerst uiteraard waar en wanneer hij dat wil maar het is meer bedoeld als een compliment dan als een verwijt dat ik hem graag in Poperinge bezig had gezien. Misschien stak hij er Eliot Siegers naar de kroon voor de vijfde plaats zoniet haalde hij er de top tien als tweede Waal.

Lars VILLERS, de keizer van de aspiranten is de kroonprins van de nieuwelingen aan het worden

 

Lars Villers (Iddergem) werd in de herfst van 2025 voor de derde keer op een rij mijn puntenkoning bij de aspiranten.

Dat kon niet anders dan gepaard gaan met het label ‘veelwinnaar’: 67 overwinningen werden zijn deel nadat hij ook al 40 keer won in anderhalf seizoen miniemen. Op deze fonkelende cijfers staren de Villers zich evenwel niet blind. Initiëler was elke koers beter worden om vanaf 2026 een eerste keer de strijd aan te gaan met concurrenten uit een hogere leeftijdsklasse.

2025 begon uitstekend voor Lars. In Herzele op 10 april veroverde hij meteen het PK tijdrijden. Drie weken later kroonde hij zich in Heusden-Zolder tot BK tijdrijden. Zijn seizoen was dan al ruim geslaagd zelfs al kwam er op de weg enkel nog de Oost-Vlaamse titel bij. De Vlaamse en de Belgische moest hij aan Lex Lambrecht respectievelijk Eliot Siegers laten. Hij had het liever anders gewild maar het waren stijloefeningen voor hetgeen zich de komende jaren vaker zal afspelen. Bij de andere 19 overwinningen stipt Lars het Limburgse weekend aan waarin hij de tijdrit, de interessante slotetappe en het eindklassement won.

Lars was sowieso een eyecatcher voor de scouts van de ambitieuze clubs. Papa Jimmy hield wijselijk de boot af om geen voortvarende keuzes te maken. 

Begin september bracht een bijzonder telefoontje opheldering: Christophe Roodhooft himself van Alpecin-Deceuninck, wilde eens praten. Tijdens dat onderhoud werd meteen duidelijk dat beider visie overeenstemden op de ontwikkelingslijn die men met Lars voor ogen had: rustig en toch professioneel duurzaam ontwikkelen. An offer he couldn't refuse!

Aangezien Alpecin-Deceuninck – structuur zelf geen jeugdploeg heeft, werd er een samenwerking opgezet met Crabbe-Dstny. 

We hebben het hier over een tiener die eind februari 2026 amper vijftien jaar werd en voor wie er in zijn jonge leven nog meer moet zijn dan enkel maar ‘de koers’ en dus wil Lars bovenal uitblinken als student. Hij volgt de richting Economische Wetenschappen aan het Leonardo College in Denderleeuw. De combinatie van studeren en koersen zal de komende jaren veel energie vergen.

Lars ging met zichzelf de uitdaging aan om de tweedejaars naar de kroon te steken. Na zeven weken competitie mag al gesteld worden dat hj daar cum laude in geslaagd is. Hij werd opeenvolgend vierde in Staden, 7de GP Mont Noir - St. Jans Cappel (Fr.), 4de in Sint-Maria-Lierde, 8ste in de GP Jempi Monseré - Roeselare, 4. in de nationale tijdrit Borlo, 5de in de Ronde de Mouscron, 3de en beste éérstejaars in het PK tijdrijden te Steenhuize-Wijnhuize, 2de in Herzele en 4de in de nationale tijdrit Poperinge.

Een onverhoopte bloemlezing van resultaten die hem onderbrengt bij de vijf best prestérende nieuwelingen van 2026, daar is zelfs geen overwinning voor nodig. De confrontatie met het bouwjaar 2010 ging hij reeds aan tijdens de stages waarmee hij toen al zijn limieten voor zich uitschoof. Benieuwd wat mei brengt, te beginnen met de eerste dag van die maand met het lastige BK tijdrijden in het met hoogtemeters bezwangerde Maarkedal. Indien hij ook daar de beste eerstejaars wordt dan wil hij het verschil met de tweedejaars zo klein mogelijk houden. De vorm van de dag zal ook daar een veelbepalende factor zijn. Zijn motto luidt: meer doen dan denken en dat zal de komende weken en maanden niet anders zijn. 

Specialiseren is voor later. De algemene ontwikkeling staat centraal in het traject dat hij volgt bij Crabbé-Dstny link Alpecin-Deceuninck, waarbij hij begeleid wordt door een persoonlijke trainer. De oefensessies zijn gevarieerd en gericht op de volgende koers. Rust en sereniteit staan voorop op de lange en hobbelige weg die dient afgelegd. Nervositeit en  overhaasting zijn niet aan de orde. Voeding is geen obsessie. Het geheel moet zo lang mogelijk in functie staan van fun, fun, fun.

Zijn goede vriend en concullega Lex Lambrecht vergaat het momenteel een stuk minder. Hij vecht terug na een aanslepende buikgriep en is op mentale veerkracht aan een fraaie inhaalbeweging bezig. Over afzienbare tijd kunnen ze mekaar onderling weer nòg beter maken dan ze al zijn.

Weer wat dimmen wegens een lastig probleem met de ogen, wat u de gelegenheid biedt om te schakelen naar:

Gemiste bijdragen die u graag alsnog had gelezen 

Indien u bepaalde bijdragen zou gemist hebben en u wenst die alsnog door te nemen dan kun je die opvragen door de naam of het begrip in te tikken in het rechthoekje in de linkerbovenhoek.

Zo is er bijvoorbeeld de Inventaris 2025 van het nationale tienerwielrennen (junioren, nieuwelingen, aspiranten), waarvan je de vijf  PDF’s kunt opvragen en openen.

Waalse junioren zijn een stevige wissel op de toekomst

 

Drie Waalse junioren bij de eerste vier van een nationale tijdrit!

Dat kan ooit nog gebeurd zijn doch dat lijkt mij vrij onwaarschijnlijk, maar dan nog. Het is nù wat telt en wat er kortelings uit voortspruit en dat oogt bijzonder fraai pour le futur du cyclisme en dessous de la frontière linguistique.

Bij de nieuwelingen lag dat al helemaal anders slechts één vertegen-woordiger in de top tien: Eliot Siegers, de vijftien maanden jongere broer van Emil, de triomfator bij de junioren. Jammer dat de tijdens de jongste weken spraakmakende Richard Eliot daar wegbleef.

Emil Siegers wordt een almaar duurzamere waarde voor het nationale wielrennen. De jonge eerstejaars Emile Boitte benaderde hem tot op minder dan zeven tellen. 

De ene Emil is nog maar opgestaan of er meldt zich al een nieuwe.

Ook Florian Pirlot (+ 10”) gaf zijn almaar meer fonkelende naam-kaartje opnieuw af. René Messely (+7”) wurmde er zich als enige Vlaming tussen.

Ze reden alle vier ruim 46 per uur en let wel we hebben het in deze over 17-18-jarigen. Benieuwd hoe één en ander over elf dagen bevestigd of ontkend wordt op het totaal andere BK in Maarkedal.

Willem DECORTE: planmatige opbouw is het duurzaamst

 

Als aspirant behoorde Willem Decorte (Waregem) tot de bescheiden meerderheid maar er zat duidelijk groei in!

Bij de 12-jarigen behaalde hij geen enkele overwinning maar hij werd tussen 10 juli en 8 augustus 2022 viermaal op rij tweede.

Nadat hij bij de 13-jarigen in Ledegem door Wannes Descan van de West-Vlaamse titel werd gehouden won hij in Waregem en Brakel kort na mekaar en won op de slotdag een derde keer.

Bij de 14-jarigen revancheerde hij zich op Ledegem voor de West-Vlaamse titel.

Hij was klaar voor de nieuwelingen en was in het PK tijdrijden 2025 te Ruddervoorde (na Thibaut Delroeux) tweede eerstejaars en vorige donderdag was hij op dezelfde plaats delict vrij overtuigend de beste West-Vlaamse tijdrijder van het bouwjaar 2010. Voor de nationale tijdrit in Borlo werd hij helaas niet eens weerhouden, waarmee hij geen zaak deed voor de Belgian Chrono Challenge.

 

Nogal wat jonge leeftijdsgenoten die de vorige jaren beter scoorden als Willem heeft hij inmiddels ingehaald zelfs overstoken. Willem heeft in mijn (momenteel beproefde) ogen iets weg van Alec Segaert. The Lead Out Cycling Academy is hemels blij met zijn nieuwe coryfee.

Op het Poperings podium kreeg Willem fraai gezel-schap: titelverdediger Mathiz Tielens en de spraakmakende runner up Finn Notebaert. Beiden werden meer zegekansen toegedicht.

 

In Poperinge werd het tijdens het druilerige eerste anderhalf uur een bangelijke race. Het opspattende water en het beslagen blikveld deden geen goed aan de ogen. Ook Willem riskeerde een val maar indien je dat niet doet dan kost het dure seconden. Willem bleef aan 44,68 km per uur overeind. Tielens (+10”) en Notebaert (+16”) werden op respectabele afstand gezet.

Willem volgt Latijn aan het H.Hartcollege van Waregem en heeft Seppe Devos als dierbare jonge mentor. Hij komt met zijn brede schouders nogal stoer over maar verdeelt zijn 66 kg over 1,78 meter.

 

Over dertien dagen is er de volgende uitdaging: het lastige BK in het met hooggtemeters bezwangerde Maarkedal, een kolfje naar Willems pedalen en waar hij dus medefavoriet zal zijn. Er is evenwel de veelbepalende factor vorm van de dag. 

Zijn volgende stappen zijn de Katjeskoers van Ieper, de pittige interclub van Ingooigem en de Tour de Himmelfart (Den.), waar hij misschien kennismaakt met het meer notoire klimwerk.

 

Titelverdediger Mathiz Tielens (Dakwerken Crabbé - Dstny) en Finn Notebaert (R EV Brussels Cycling) kregen op hun beurt te maken met vizierstoornissen maar konden tenslotte best leven met hun podiumplaats en focussen op revanche in Maarkedal maar er zullen wel nog meer sollicitanten zijn voor dat tricolore podium.

 

Bij Hanne en Thomas van DIJK is het al koers en geneeskunde wat de klok slaat

Bij een eerste kennismaking niet zo lang geleden met de ultra minzame familie van Dijk vertelde papa Mark dat zijn zoon Thomas (°2010) renner of geneesheer wilde worden, waarop het twee jaar jongere zusje Hanne replikeerde dat ze de beide opties wilde waarmaken. Gezond mbitieus zijn, ze hebben het van géén vreemden!

 

Papa Mark (Nederlander van origine) is orthopedisch chirurg (specialist voet) in het AZ Delta Roeselare-Menen-Torhout.

Mama Nele Arnout (Zandvoorde-Oostende) orthopedisch chirurg (specialist knieletsels)  in het UZ Gent. 

 

Spraakmakend inzake uitslagen waren broer en dus (nog) niet, wel zijn het uitmuntende studenten en dat staat sowieso voorop.

 

Thomas kon destijds als pluimgewicht zelden op tegen overwegend meer doorgroeide concullegaatjes. Dat betekende incasseren naarmate de koers opschoot.

Zijn mentale veerkracht oversteeg de perceptie en in combinatie met zijn felle groeisprint beloofde 2025 een milder seizoen te worden, al leek hij soms een magneet voor brute pech. 

De begrote ontwikkeling bleef toch niet uit. Thomas groeide in vier maanden acht centimeter en die voeren hem al naar een lengte van 1,81m die 54 kg verdelen, wat neerkomt op een BodyMassIndex van 16,48. Is dat wel gezond? Mark en Nele, zijn ouders zullen het als geneeskundigen wel weten zeker?! En je kunt je niet inbeelden hoeveel Thomas dagelijks verorbert maar vooral groenten en fruit, stelt mama Nele gerust en voegt eraan toe: voor Thomas komen er nog minstens tien centimeter bij samen met body en spiermassa. Aan appelbomen groeien geen peren, knipoogt Nele, verwijzend naar het feit dat Mark 86 kg over precies twee meter uitsmeert.  

 

Thomas deed het al best aardig als neo-nieuweling in zijn wedstrijden: 17de GP Mont Noir - St. Jans Cappel (Fr.), 9de Nandrin, 7de PK tijd-ijden, 23ste Tour de Himmelfart (Den.), 5de Edewalle, 3de Paal, …

Dit jaar mag het wat meer zijn en dat zal het tenslotte ook worden maar tijdens de eerste zes weken werd Thomas (val in Sint-Martens-Lierde terwijl hij in een gunstige uitgangspositie reed en op training daags vòòr Borlo) al te vaak gekweld door pech onderweg.

Eén en ander werd ruim overstegen door zijn spraakmakende passage in de Vuelta Costa Blanco (Sp.), waar zijn zesde eindplaats werd ingeleid door tiende plaatsen in de tijdrit en in de tweede rit, plus zijn achtste in de slotrit.

 

Of Hanne de groeisporen van haar broer drukt? Daar ziet het alvast naar uit: bijna 1,70 m en haar puberteit is nog niet eens begonnen.

 

De komende periode staat voor Thomas nadrukkelijk in het teken van het tijdrijden: het PK in Ruddervoorde (16 april), de nationale test in Poperinge (18 april) en het zware BK in het met hoogtemeters bezwangerde Maarke-Kerkem. Hanne is er op die laatste locatie ook bij. Tegen de klok kunnen beiden enkel verrassen, nooit teleurstellen.

Cedric VAN GIJSEL:

tijdrijden was al langer zijn ding maar

hij wil nog liever een allrounder zijn

Cedric Van Gijsel (Beveren-Waas) had eind 2023 nog nooit gewonnen en dus werd het tijd om daar verandering in te brengen. Dat realiseerde hij aan de Blaarmeersen met de titel in de scratch waarbij hij ootmoedig toegaf dat hij die mede te danken had aan het feit dat Sune De Valck, zijn nogal gevsiseerde kompaan, als bliksemafleider fungeerde. Toch moet je het nog altijd zèlf doen en dat deed Cedric met bravoure.

 

Cedric had nog geen rijkgevuld verleden als jonge coureur, al werd hij op 1 mei 2023 in Ruddervoorde tweede na Tille Vergalle maar die ene zwaluw maakte zijn lente en al zeker zijn seizoen niet. Het weekend daarop werd hij tiende werd in Sinaai en ’s anderendaags veertiende in het Oost-Vlaamse PK in Munte, waarop nog weinig volgde. Na zijn terugkeer van een klimstage in de Vogezen kon geen deuk in een pakje boter duwen. Niettemin blijven de hoogtemeters een uitdaging omdat ze het fijnste koersgevoel opwekken.

Cedric is inmiddels ontwikkeld tot een niet-klimmer die 66 kg verdeelt over 1,84 m, of een aardige BodyMassIndex van 19,49. Daar mag best nog wat spiermassa bij.

 

Bij de aspiranten was Cédric een figurant voor wie zelfs de top vijf te hooggegrepen was maar in de kampioenschappen zag je toen al dat er meer inzat dan eruitkwam. 

Als nieuweling kwam dat vooral tot zijn recht in tijdritten: 4de in het Oost-Vlaams PK, 10de in Poperinge, 8ste in het zware BK te Geraardsbergen en in de Memorial Decraene. Ook enkele niet van de minste wegritten plaatste hij statements: 18de in Herbeumont, tweede na Emile Beertens en vòòr Stan Vernaillen in de Wapi Classic te Escanaffles.

Als neo-junior was hij minder spraakmakend. Enkel in het PK in zijn Steenhuize-Wijnhuize schoof hij een plaatsje dichterbij maar in de overige tijdritten viel hij terug: 16de in Poperinge, 19de in Axel (Ned.) en 10de in Lendelede. 2025 werd gekenmerkt door meer downs dan ups.

 

Mentale veerkracht deed ook bij hem wonderen. Tijdens een geweldige winter 2025-2026 op de piste weliswaar zonder titel maar met vijf podia en winst in de beide manches der Beker van België werd hij tot primus-inter-pares van deze sector uitgeroepen, wat veel zegt over de actieradius van de Waaslander. 

 

Het wegseizoen begon in mineur. Zowel in Kuurne als in Nokere parkeerde hij op de 77ste plaats. In de tijdrit der Guido Reybrouck Classic werd hij toch nog altijd aan 49,104 per uur matig 34ste. Cédric revancheerde zich daarop in de nationale tijdrit (29 km.) van Borlo, waarin hij aan 46,359 per uur vierde werd met slechts 35” meer dan Vic De Smet. In de (voor hem te?) korte tijdrit in Sint-Truiden werd hij dichter verwacht dan de 18de plaats. Een halve week later vlakte hij dat weg met een eclatante triomf in het PK in zijn Steenhuize-Wijnhuize, waar hij keer op keer zijn limieten verlegt. Aan bijna 47 per uur vlamde hij de gouwgenoten op respectabele afstand. Het was ook zijn D-day want de allereerste overwinning op de weg. 

Ik was benieuwd hoe hij zijn opgelijste status zou waarmaken in de nationale tijdrit (17 km) van Poperinge, waar hij de vorige jaren 10de respectievelijk 16de werd. Hij zou er zijn voetafdruk gezet hebben maar het zal niet zijn want Cedric heeft op dat moment andere besognes: de International Belgian Track Meeting aan de Blaarmeersen. Op vrijdag komt hij er uit in het omnium, op zaterdag met Jannes Opstaele in de madison. 

 

Ook op het vlak van studies koos Van Gijsel niet voor het traject met de geringste weerstand, wel integendeel! Aan de Sint-Maarten Campus te Beveren volgt hij de richting wetenschappen-wiskunde (8u). Zoals voor meer anderen is ook voor Cedric de ideale combinatie om zijn jonge leven boeiend en zinvol in te kleuren. Zijn mentor Lennert Vandevoorde (Antwerpen) waakt erover dat Cedric alles optimaal in balans houdt.