Weekend wielerjeugd van 7-8 maart

 

Villers-le-Temple, waar Vlamingen thuis zijn

Zepperen herbeleefde zijn voorjaarse hoogdag

Outrijve moet het zaterdag a.s. met minder doen

 

 

In Vlaanderen was zaterdag 7 maart zowaar een koersvrije dag. In Wallonië waren er daarentegen drie koersen (nieuwelingen, junioren, elite 2 en beloften) in Villers-le-Temple. De wake up call naar de Vlaamse rennes te heeft zijn effect niet gemist, er waren globaal 277 starters. En in Escanaffles startten er 77 vrouwen-elite. 

Overmorgen mag zich men voor de eerste midweek in Templeuve met de GP du Central (elite 2 en beloften) aan een Vlaamse en buitenlandse invasie verwachten.

Indien Franky Van Haesebroucke het had kunnen weten van die voorbije koersvrije zaterdag dan zou hij zijn koers voor junioren van zaterdag 14 maart een week vroeger hebben gedateerd. Dan had hij het Vlaamse rijk voor zich alleen gehad. Vorig jaar had hij op 22 maart niet minder dan 147 deelnemers en nog moest hij er een respectabel aantal wegens overtal de deelname ontzeggen. Dit jaar moet hij de concurrentie dulden van Sint-Maria-Lierde, Nokere Koerse en Budingen waardoor hij op dit ogenblik bijzonder weinig voorinschrijvingen heeft. Voor wie er alsnog graag wil bij zijn in het kort de attraktieve technische gegevens:

79 km. (Elf ronden van 7,2km op een vlak parcours met brede wegen. Vanaf de tweede tot de laatste ronde premie van 10€ voor eerste en 5€ voor tweede renner + 400 euro / 20 prijzen. U: 13:30/14:30/15u. Alle formaliteiten: AD-Technics, Doorniksesteenweg 403, Outrijve. Contact: Franky Van Haesebroucke, Waterhoek 19, Avelgem (0486 94 69 42 - fvanhaes@skynet.be

 

De kalender van zondag 8 maart zat naar eigentijdse normen mudvol met Zepperen als eyecatcher met een regionale koers voor nieuwelingen en een interclub BZ Fruitroute voor zowel junioren als voor elite 2 & u23. Er waren globaal bijna vierhonderd starters!

Alsof zondag 8 maart nog niet druk genoeg was is er in Sint-Jan-Cappel de GP Mont-Noir voor diverse categorieën. Ook dat reduceerde het aantal deelnemers in Vlaanderen.

 Tirreno-Adriatico maakte ROGER meer Italiaan dan Vlaeminck

Roger De Vlaeminck was met zes eindzeges op rij (vanaf 1972) in Tirreno-Adriatico bijna even straf als Sean Kelly met zijn zevenslager in Paris-Nice. Het hadden er voor Roger ook zeven moeten zijn maar in 1979 kreeg hij twee minuten straftijd aangesmeerd omdat hij zich na een bandbreuk op een col had vastgeklampt aan de volgwagen van Lomme Driessens. Roger telde in het eindklassement amper 1’10” meer dan Knut Knudsen. Dat hij in bloedvorm verkeerde, kwam drie dagen later aan het licht in Milano-Sanremo die hij na 1973 en 1979 een derde keer won. 

Roger was in 1972 van het archaïsche Flandria naar het meer professionelere en veel beter betalende Dreher overgestapt. Hij werd een italofiel en in dat verhaal was Tirreno-Adriatico de eerste pijler. Het was alsof men de Tweezeeënkoers speciaal voor hem ontworpen had opdat hij uit Frankrijk (meer bepaald Paris-Nice) zou kunnen wegblijven. Hij was een koele minnaar van la douce France. Paris-Roubaix vormde de uitzondering op die regel.

Ook Francesco Moser was een spilfiguur in de Tweezeeënkoers. Uit dubbel zoveel deelnames als Roger haalde Checco twee eindzeges, twee 2de, drie 3de, één 4de, vier 5de en één 9de plaats. Zijn geheel werd evenwel met slechts vier dagzeges opgelijst. Roger behaalde er vijftien!

Duel Isaac Del Toro - Matteo Jorgenson?  

 

Geen Tadej Pogačar in de 61ste Tirreno-Adriatico. Om mentale moeheid te anticiperen rijdt hij pas eind april met de Tour de Romandie zijn eerste rittenkoers van het seizoen. Zijn afwezigheid zorgt voor meer spankracht,al zal het niet zoveel eenvoudiger zijn om Isaac Del Toro te verslaan. De 22-jarige Mexicaan zette, opgelijst met twee dagzeges, de UAE Tour naar zijn pedalen en was de uitmuntende derde in de Strade Bianche. Hij wordt geëscorteerd door Jan Christen, een verdienstelijke zesde in de Strade Bianche.

Hun voornaamste concurrent wordt Matteo Jorgenson, die in de Strade zesde werd en daardoor van zijn dubbele titel in Paris-Nice geen loepzuivere hattrick kan maken.

Daarachter volgen enkele sterke blokken met Bahrain Victorous (met Pello Bilbao, Santiago Buitrago en Antonio Tiberi) en Red Bull-BORA-hansgrohe voorop. De Duitse formatie pakt op zijn beurt uit met een sterk trio: de inmiddels 36-jarige Primož Roglič (winnaar in 2019 en 2023), Jai Hindley en de 22-jarige Giulio Pellizzari.

Ook Richard Carapaz en Ben Healy (EF Education - EasyPost), Thymen Arensman en Egan Bernal (Ineos) vormen sterke duo’s.

Jammer Lennert Van Eetvelt (Lotto-Intermarché) zwaar viel in de Strade, hij kwam anders (hopelijk alsnog) in aanmerking voor een top tien net als Christian Scaroni (XDS-Astana) en Davide Piganzoli als alternatief voor Vingegaard. Benieuwd hoe dicht Ilan Van Wilder bij de top vijf komt indien hij van brute pech gespaard blijft.

Voor de dagzeges zijn er meer potentiële kandidaten: Filippo Ganna, Tobias Andresen Lund, Paul Magnier, Jonathan Milan, Jasper Philipsen, Laurenz Rex, Michael Storer, Wout van Aert en bovenal Mathieu van der Poel, ... 

Irish God in France

King KELLY

primus para siempre Paris-Nice

 

Zéven keer op een rij Paris-Nice winnen: Sean Kelly bewerkstelligde het vanaf 1982. Niemand deed het hem (ook in geen enkele andere koers) voor en niemand zal het hem ooit nog nadoen.

 

Parijs-Nice was er voor het eerst in 1933 met Alfons Schepers als eindwinnaar. De Tweede Wereldoorlog verdreef Paris-Nice tijdens de eerste helft van de jaren veertig. Pas vanaf 1951 stond de Koers naar de Zon steevast op de kalender met een pleiade van ronkende winnaarsnamen, onder wie zeven Belgische: Roger Decock (1951), Raymond Impanis (1954 en 1960), Fred De Bruyne (1956 en 1958), Jef Planckaert (1962), Eddy Merckx (loepzuivere hattrick vanaf 1969), Freddy Maertens (1977) en Frank Vandenbroucke (1998). 

Met vijf overwinningen (1957, 1961, 1963, 1965 en 1966) leek Jacques Anquetil de definitieve primus inter pares te zijn. Dat was gerekend zonder de waard - Sean Kelly, die vanaf 1982 een onnavolgbare zevenslager uitbouwde. De Ier was, na Eddy Merckx, le trait d’union tussen ééndagswedstrijden en de rittenkoersen.

Het was een verrassing van formaat dat de bijna 36-jarige Raymond Poulidor in 1972 en in 1973 Eddy Merckx van zijn sokkel stootte. Bernard Sainz, zijn nieuwe mentor, bezorgde hem de impulsen om als rijpe dertiger nog een mooie nazomer aan zijn carrière te breien.

Opmerkelijk dat Bernard Hinault er geen enkele keer in slaagde om Paris-Nice op zijn palmares bij te schrijven, hij bleef steken op de tweede (1978) en de derde (1984) plaats. Voor de Bretoen kwam de Koers naar de Zon en bijgevolg ook Milano-Sanremo te vroeg, in tegenstelling tot voor Laurent Fignon die de Primavera in 1988 en in 1989 won.  

Tweevoudig Tourwinnaar Jonas Vingegaard (die vorig jaar letterlijk uitviel in de vijfde etappe) is de te kloppen man in Parijs-Nice, met Juan Ayusoals grootste uitdager. Benieuwd hoeveel weerwerk DavId Gaudu, Brandon McNulty, Daniel Martinez, Lenny Martinez, Oscar Onley, Valentin Paret-Peintre, Carlos Rodriguez, Ivan Romeo, Kévin Vauquelin, …bieden. 

 

Grote afwezige is Matteo Jorgenson, de dubbele uittredende winnaar. Aangezien hij na een energieke race negende werd in de Strade Bianche past de Tweezeeënkoers hem beter dan de Koers naar de Zon.

Smaakmaker Mattias Skjelmose moet omwille van een polsletsel verstek geven.

Strade Bianche zou dé speeltuin geweest zijn van Roger DE VLAEMINCK …

 

Wie doet POGAčAR wat?

 

Wel onwijs van Tadej om zijn haar te laten verven, was het om te camoufleren of te provoceren? 

De Strade Bianche (°2007) is een bizarre koers die vanaf 2017 een manche van de WorldTour werd.

Op de korte erelijst shinen vooral de namen van Fabian Cancellara (2008, 2012, 2016), Philippe Gilbert (2011), Michal Kwiatkowski (2014, 2017), Zdeněk Štybar (2015), Tiesj Benoot (2018), Julian Alaphilippe (2019), Wout Van Aert (2020), Mathieu van der Poel (2021), Tadej Pogačar (2022, 2024, 2025) en Tom Pidcock (2023).

 

Alaphilippe, Pidcock, Pogačar en van Aert zijn er als ex-winnaars opnieuw bij en torsen, de ene al wat meer dan de andere, een favorietenrol.

Zij mogen vooral weerwerk verwachten van onder anderen (in alfabetische orde) Pello Bilbao, Tibor Del Grosso, Isaac Del Toro, Romain Grégoire, Ben Healy, Tobias Johannessen, Matteo Jorgenson, Valentin Madouas (2de in 2024), Matej Mohorič, Giulio Pellizzari, Paul Seixas, Quinn Simmons, Attila Valter, Florian Vermeersch, Yannis Voisard, Filippo Zana, …  

Indien ik nu nog de aanstaande winnaar en de meeste voornaamste uitblinkers niet vernoemd heb dan mag men het over volslagen verrassingen hebben.

 

Toch durf ik te bedenken dat ze, qua resultaten, met hun allen ruim overtroffen zouden zijn geworden door Roger De Vlaeminck indien deze koers reeds in zijn tijdvak had bestaan. Oh, wat zou Le Gitan zich gejeund hebben op die kruisbestuiving van onverharde wegen en pittige beklimmingen, hij zou in Siena een monument hebben gekregen zoals Tadej er gisteren één kreeg op de Colle Pinzuto. Van de Sloveen zou Roger geen schrik gehad hebben en al zeker niet indien je het hem nu vraag.

 

De Strade is een prachtkoers, maar 

er nu al een monument van maken? 

Beetje serieus blijven hé?!

Een monument dat de koers zelfs na 20 edities nog lang niet toekomt. De kristallen editie gaat er eveneens prat op dat het zijn traditioneel parcours jaar na jaar extra verzwaarde. Dat betekent dat één derde van het traject onverhard is en de stijgingspercentages frequent de dubbele cijfers halen. Zwaar, zwaarder, zwaarst: of hoe een curiosum tot een negatieve sensatie vervelt.

Op deze geforceerde wijze word je géén monument maar deze koers is sowieso nog decennia te jong, te specifiek en niet exclusief genoeg want in deze periode is het WorldTour - peloton opgesplitst in twee groepen: die van Paris-Nice en die van Tirreno-Adriatico (die met de Strade één geheel vormt). Indien men de Strade Bianche tot een monumentale klassieker zou verheven, wat zouden Gent-Wevelgem (°1934), de E3 Harelbeke (°1958), de Amstel Gold Race (°1966) en La Flèche Wallonne (°1936) daarvan vinden? 

Vuelta Costa Blanca - Baguet CC voor nieuwelingen met Avia en Isorex

 

Vandaag begint in Altea de driedaagse Vuelta Costa Blanca voor nieuwelingen. 38 clubs uit een brede waaier van landen nemen er aan deel. 

Vlaanderen is vertegenwoordigd door Avia (Brent Biesbroeck (foto), Basiel Loose, Viktor Schelfaut, Thor Van Bulck, Thomas Van Dijk)

en Isorex (Maxime De Rocker, Wannes Descan, Maddox Velghe (foto), de Zwitser Thibaut Beckers en de Deen August Riemann).

De 2de Vuelta Costa Blanca heeft nog meer Vlaamse betrokkenheid dankzij het Baguet Cycling Center in Calpe, waar zondag de slotrit arriveert en de eindceremonie plaatsvindt.

Darío Gimeno (°24 april 2009), die intussen als neo-junior deel uitmaakt van het Baqué Movistar Team, won de eerste editie en heeft ook aanleg als veldrijder. Niet Alejandro Valverde maar Alberto Contador is zijn trekkend voorbeeld.

Een nieuwe Lente, 

een almaar krachtiger verfrissend geluid 

 

Flanders Academy u19

 

Begin 2025 werd Flanders Academy u19 in het leven geroepen door Wim Louage, Jeanick Schepens en Natan Duchi. Het betreft een ontwikkelingsplatform voor beloftevolle junioren. 

Met hun thuisbasis in Harelbeke en Heule en een testcentrum in Zegelsem (Brakel), het Cobblestone Paradise, combineren ze Vlaamse koerstraditie met eigentijdse begeleiding en teamgeest. 

Naud De Clercq in 2025.

Reeds tijdens hun eerste seizoen hebben ze hun initiële doelstelling bereikt: discipelen een belangrijke stap helpen zetten richting beroepscategorie. Naud De Clercq (naar het continentale Pauwels Sauzen - Altez Industriebouw) en de Est Joonas Puuraid (naar het continentale Bike Aid).

Joonas Puuraid in 2025.

Dit jaar mogen het er enkele meer zijn en dat lijkt na het openingsweekeinde alvast ook die kant op te gaan want hun discipelen monopoliseerden de aardig bezette regionale koers van Vlamertinge want behalve de winnaar Gabriel Vanden Berghe eindigden ook Lars Caethoven (tweede) en Emiel Maelbrancke (vierde) dicht.

Naast voornoemden maken ook Lukas Bobkin (Ests kampioen u17), Edwin Boyle (Gr.-Br.), Maxim Derdaele, Runne Heylen, Helvijs Kancers (Lets kampioen), Nils Sophie, Loïc Vandenbroucke en Axel Van Dijck deel uit van deze Academy. 

U hoort nog van hen want zij zullen een optimale bumpering genieten van Wim Louage (voorzitter), Natan Duchi (performance coach), Jeanick Schepens (ploegleider) en Ingrid Vercaemere (secretaris-verzorger).

Zelf heeft hij het niet beweerd maar Natan Duchi lijkt mij de sterkhouder van het puikje: hij is een sportinovator (afgestudeerd aan Vives Kortrijk) en runt met Bfast Nutrition, een eigen bedrijf in sportvoeding. 

Natan Duchi, het wekkend voorbeeld in 2022.

Natan telt nochtans zelf amper 22 lentes, werd in 2021 als neo-junior negende in het verlaat BK te Herzele en won op 27 februari 2022 zowaar in Vlamertinge.

Bij de samenstelling van het effectief wordt niet in de eerste plaats rekening gehouden met de behaalde resultaten maar des te meer met het intrinsieke talent (data) en hoe de aard van hun karakter matcht met de teamspirit.  

 Cycling Vlaanderen te beroerd én te hardvochtig om dat aan te kondigen ... 

Zaterdag 7 maart kan de jeugd koersen in Wallonië

Volgens de kalender van Cycling Vlaanderen is zaterdag 7 maart 2026, wat betreft de weg, een koersvrije dag.

Betekent het dat onze renners naar het buitenland moeten om zich op die zonovergoten dag te bewijzen?

Toch niet want in Villers-le-Temple staan er onder de noemer GP Jose Colette drie koersen op de agenda: de nieuwelingen starten om 11u31, de junioren om 11u30, de elite 2 & u23 om 14 uur.

 

Het drieluik in Villers-le-Temple wordt georganiseerd door de Royal Sporting Club Cycliste Nandrinois, niet de eerste beste club maar wel één die een best aardig portfolio kan uitrollen. 

Zo organiseerde het onder meer het BK voor amateurs op 25 juli 1971 door Freddy Maertens gewonnen met 14” voorsprong Ludo Van Staeyen en Ludo Noels. 

En op 28 mei 1995 organiseerde diezelfde club het BK van de junioren, gewonnen door Jurgen Vandewalle met 40” voorsprong op Michel Vanopdenbosch en ruim een minuut op Cédric Decock.

 

En voor de dames elite is er komende zaterdag een wedstrijd in Escanaffles met start om 15 uur.

 

Cycling Vlaanderen is kennelijk én te beroerd en té hardvochtig om dat op hun site aan te kondigen. Wat moet Anton Smagghe, de nieuwe ceo daarvan denken? Wanneer ik Cycling Vlaanderen daar indertijd op wees, kreeg ik als argument dat FCWB op zijn beurt de koersen van Cycling Vlaanderen niet annonceert. Dat klopt en daar hebben zij hun goede redenen voor: de Waalse renners raadplegen sowieso de site van Cycling Vlaanderen, wat soms leidt tot een overbezet deelnemersveld, terwijl er in Wallonië voor wat betreft de junioren, de nieuwelingen en de aspiranten er overwegend veel te weinig starters zijn.