woensdag 15 juli 2026

Menen-(Kemmel)-Menen handhaaft zijn status

Menen-(Kemmel)-Menen kreeg met 129 starters een kwantitatief sterke bezetting maar de autochtone inbreng ging zwaar gebukt onder het samenvallen met het BK ploegentijdrijden in Montenaken. De allochtonen waren met 75 vertegenwoordigers (of 3/5) in de meerderheid. Goed dat het een 1.1 was want met een 1.14 zou het, met een beperkt aantal buitenlandse teams, een schraal deelnemersveld zijn geweest. 

Sterkhouder Dirk Expeel (die voor een aanzienlijke prijzenpot zorgde) wil die formule handhaven en droomt ervan de doorsteek naar Kemmel asap te hernemen. Kennelijk is het begin juli moeilijk om de concurrentie van andere meerwaardige koersen te ontlopen. Een weekje opschuiven en zo korter bij de Trofee van Vlaanderen in Reningelst komen biedt ook geen onverdeelde oplossing want dan is er het driedaagse Vermarc Project. Het laatste weekend van juli is wel concurrentievrij maar vraag is of Dirk zo vèr wil uitwijken van de gebruikelijke periode rond 11 juli. 

 

De 129 die er onverschrokken wel bij waren maakten er in een verzengende hitte een kei van een onverkorte (128 km!) koers van, afgehaspeld aan een uurgemiddelde van 44,5 km. Dat op het podium de voorlopig onbekende Let Helvijs Kancers en de Est Niklas Lond werden geroepen samen Thur-Emiel David (Aalbeke) was een verrijking voor de erelijst.  

 


Er was slechts één ontsnapping die ertoedeed. 21 namen in twee fasen de vlucht vooruit van de honderd anderen. Acht Vlamingen waren op die afspraak: Robbe Maesschalck (Avia), Xibe Bral, Matteo Declercq en Bo Meirhaeghe (trio van Onder Ons Parike), Lothar Vannoote en Tille Vergalle (duo van The Lead Out Academy) en Thur-Emiel David (Pierre & Sol - OG Cycles). 

De Brit Harry Speak leek met een late uitval zijn slag thuis te halen maar hij schoof uit in de nochtans wijde voorlaatste bocht zodat de twintig anderen spurtten voor het podium. Thur-Emiel zette die in maar werd alsnog gepasseerd door de Let Helvijs Kancers en de Est Niklas Lond.


Thur-Emiel David voelde zich met zijn eerste uci-podium meer winnaar dan verliezer. De Aalbekenaar die, deel uitmakend van Pierre & Sol - OG Cycles kampioen van Wallonië kon worden, heeft dit seizoen mooie stappen gezet. Hij focuste zich de vorige jaren op het regionale circuit maar zijn overstap naar die expansieve Waalse club inspireerde hem voor meer en beter. In Menen gooide hij er meteen de beuk in maar hij kreeg geen bijstand. Van dan af hield hij zich gedeisder voor een spraakmakend slotakkoord. Na de slipper van Speak ging Thur-Emiel op 250 meter van de finish vol aan en werd beloond met een eerste UCI-podium dat hem verblijdde. Tijdens de resterende drie maanden van 2026 wil hij meer van dat.

De hoogst denkbare overwinning heeft Thur-Emiel inmiddels al behaald: geslaagd in zijn ijkingstoets voor burgerlijk ingenieur. Hoe hij dat vanaf 2027 kan verenigen met zijn debuut bij de beloften, dat ziet hij dan nog wel als tien vogels in de hoge lucht terwijl hij de  betere vogel al in de hand houdt.

 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten