Seth JACKSON

het Britse buitenbeentje 

van Acrog-Tormans

 

Seth Jackson is niet als een Britse drenkeling aangespoeld maar als een talentvolle jonge coureur in de armen gesloten door Acrog-Tormans Balen. Seth is afkomstig uit Leeds-Liversedge (West Yorkshire). Hij doorloopt het middelbaar aan de Hipperholme Grammar School en koerst al vanaf zijn zevende. De Junior Tour in Assen was in 2017 zijn eerste internationale ervaring.

Seth Jackson bij zijn eerste Vlaamse overwinning in Staden.
Bemerk hoe dankbaar hij verwijst naar zijn sponsor.

Als neo-nieuweling behaalde Seth in 2022 vijf overwinningen met bovenal de Otley GP en ’s anderendaags werd hij tweede in de Ilkley GP, een andere topkoers in eigen land. Seth werd eveneens de lachende tweede in de Trofeo di Ciclisma, een heuvelachtige wedstrijd in Mallorca. Hij onderscheidde zich ook als baanrenner in de National Road Series. Zijn verkenning in Vlaanderen liep minder van een leien dakje: 15de in Beveren-Waas, 19de in Kalmthout-Nieuwmoer en 12de in Westrozebeke.

Eén en ander leverde hem toch een precieus plaatsje op in de National School of Racing-Foundation, de Talent Development Pathway van British Cycling, die hem de kans biedt om als jonge renner uit zichzelf te halen. Tijdens de winter rijdt hij vooral op de piste maar tijdens de jaarwende zakte hij naar Vlaanderen af om er aan twee internationale veldritten deel te nemen met een vierde plaats in Kerniel en een twaalfde in Gullegem voor gevolg. Kort na zijn terugkeer was hij in sant in eigen Yorkshire.

De piste wil hij, met de puntenrit als favoriete nummer, niet helemaal afzweren. Toch richt zijn focus zich momenteel vooral op de weg, waarop hij twee drukbezette Vlaamse koersen (Staden en Reet) won en tussendoor (na Mauro Keppens) tweede werd in La Pévèle Classic op de Noord-Franse kasseien. 

Zijn intense aanwezigheid in Vlaanderen dankt hij aan Kurt De Vries met wie hij in contact kwam na zijn eerste koers in Beveren-Waas. Seth kept in touch with him via het doorgeven van zijn resultaten wat hem in november 2022 een precieuze stek opleverde bij Acrog-Tormans. Ook zijn kompaan Cisse Pauwels, bij wie hij enkele dagen logeerde, droeg zijn steentje bij tot een vlotte integratie vanaf de ploegvoorstelling. De resultaten bleven niet uit zodat Seth tot de vaste kern behoort en met vijf Vlamingen geselecteerd werd voor de Course de la Paix. Het zal bijdragen om ook als junior deel uit te maken van de Talent Development Pathway van British Cycling.

Tijdens de zomervakantie zijn er de Ardennenkoersen in Herbeumont en Couvin maar bovenal de Vuelta Bajo Aragon (Sp.) om zich verder te bewijzen in de aanloop na zijn belangrijke overstap naar de junioren. 

“Een zalige gast om mee te werken”, voegt zijn ploegleider Dirk Faes er maar al te graag aan toe.

Wim FEYS stapt in oktober op bij EFC - L&R - Van Mossel 

The Lead Out Cycling Academy

 

Wim Feys laat bij deze weten dat hij aan zijn laatste maanden bezig is bij EFC - L&R - Van Mossel The Lead Out Cycling Academy.
Dit heeft hij afgelopen dinsdag reeds in eerste instantie gecommuniceerd tijdens de ploegleidersvergadering waar de CEO, een bestuurslid en zijn collega ploegleiders op aanwezig waren. Voorzitter Kurt Debouck was niet aanwezig maar is ondertussen ook telefonisch op de hoogte gesteld.

Wim kan zich niet vinden in de nieuwe geïntegreerde vorm van communicatie die op dat ogenblik in de ploeg toegepast en gestimuleerd wordt. Zijn relaas daaromtrent …

(foto Gino COGHE)

Sedert 2011 maak ik deel uit van EFC en ik kan gerust zeggen dat ik het DNA van EFC in mijn lijf heb.

Na 10 jaar Beveren 2000 (van 2001 tem 2010) voelde ik me bij de 2 leiders van EFC Michel Pollentier en Kurt Debouck onmiddellijk thuis in een warme, familiale omgeving waarin professioneel werken met aandacht voor de mens en renner voorop stond.

Een team waarin duidelijkheid, structuur en een afspraak een afspraak was. Dit waren de waarden waar volledig achterstond. En dat rendeerde want jaar na jaar werden goede resultaten geboekt en konden jonge beloftevolle renners zich ontwikkelen tot uitstekende profrenners.

Toen eind 2021 de ploeg een samenwerking aanging met KSV Deerlijk en omgedoopt werd tot The Lead Out Cycling Academy stapte ik als één van de enigen van EFC na lang twijfelen in het nieuwe project. Ik durf gerust toegeven dat ik er sceptisch tegenover stond maar wilde er toch voor gaan. En naarmate het seizoen 2022 vorderde voelde ik dat er toekomst inzat.

De komst van een CEO, een nauwere samenwerking tussen de performance u19 en u23 en een sterke rennerskern voedde dit nog meer en in oktober 2022 was ik er volledig van overtuigd dat we vertrokken waren om iets moois uit te bouwen.

Maar niets was minder waar. Begin april, na zes maanden opbouwende frustraties en stressmomenten (die ik hier nu niet wens te benoemen) besliste ik om deze beslissing te nemen en niet meer door te gaan in 2024. 

De renners, de staff en het boegbeeld, zaakvoerder en wielermecenas Kurt Debouck zijn de reden waarom ik nog wil doorgaan tot eind dit jaar.  Ik heb een groot verantwoordelijkheidsgevoel ten opzichte van hen. Sportief loopt het goed en is er in de ploeg een uitstekende samenhang, die zich weerspiegelt in de resultaten.

Ik zal me voegen naar de visie en werking van de ploeg om de rust te bewaren en wil er samen met renners en staff nog een schitterend jaar van maken. 

Begin oktober stopt het voor mij en zal ik met tevredenheid terugblikken op mijn EFC jaren.

Jasper VERBRUGGE

hoe lastiger, hoe liever

 

Jasper voetbalde aanvankelijk met de gewestelijke jeugd van FC Lichtervelde en koerste slechts viermaal met de 14-jarige aspiranten. Vorig jaar behoorde hij niettemin al tot de beteren van het bouwjaar 2007, weliswaar zonder overwinningen maar hij werd in Adinkerke wel de West-Vlaamse vice-kampioen en miste in Brasschaat slechts van een niet het Belgische podium.

Deze lente heeft hij er een prima eerste twee maanden opzitten. Vooral zijn primeurzege in Ichtegem was beklijvend en smaakte sowieso naar meer, al liet de volgende (in Veldegem) toch een kleine maand op zich wachten. Zijn regelmaat (tien top tienen) werd opgelijst door twee overwinningen (Ichtegem en Veldegem) en ereplaatsen in de Katjeskoers van Boezinge (4de), de Ronde de Mouscron (11de), Vezin (7de) en vooral in de nationale tijdrit in Poperinge (3de). 

Nu sluit hij almaar korter aan bij de nationale top en op die ingeslagen wag wil hij verder. De vorm van de dag zal bepalen waar hij maandag uitkomt in het BK tijdrijden in Waregem, waar hem geen parcours op zijn maat wordt geserveerd.

“Het beetje reliëf dat Jasper in Poperinge te beurt is in Waregem, op een brug over de snelweg na, niet voorhanden”, weet zijn papa Koen, die in het dagelijkse leven sales manager is bij Silo Construction & Engineering in zijn thuishaven Lichtervelde. “Er zit wel een rare lus en een bocht van bijna 180° in. Daar wordt het terugschakelen vanuit plankgas. Jasper zou zijn podiumplek van Poperinge graag bevestigen maar evident zal het niet zijn. “

De zaterdag daarop is er het PK in Adinkerke, waar Jasper vorig jaar tweede werd na Briek Plasman. Dit duel kon zich, met een strakke zeebries als enige scherprechter, wel eens herhalen. Daarna is er de drukke derde week van mei met de Herman Vanspringels Diamond in Vorselaar en de kleine Ronde van Vlaanderen in Oudenaarde met tussendoor op Hemelvaartdag het Vlaams kampioenschap in Elverdinge.

Behalve die in de Vlaamse Ardennen zijn dat allemaal koersen die wat Jasper betreft lastiger mogen zijn zoals de Ardennenkoersen begin juli in Herbeumont (waar Jasper vorig jaar verraste met een elfde plaats) en begin augustus in Couvin.

Uitblinken wil Jasper bovenal in juni met de examens aan het Sint-Jozefscollege Torhout, waar hij de algemene richting Latijn zal afsluiten en inwisselen voor het meer specifieke Economie.

Yoram KNAEPEN 

boordevol vertrouwen 

naar de Course de la Paix

Na enkele jaartjes te hebben gevoetbald bij WS Linkhout en één jaartje BMX rolde hij als vanzelf in het wielrennen. Zijn papa Dirk (°1976) koerste ook en was een uitstekende junior, die in 1994 kampioen van Limburg werd en (na Steven Van Malderghem) tweede in de Trofee Het Volk. Het bracht hem in de semi-professionele teams van Eric Vanderaerden en Dirk De Wolf tot hij moest afhaken omwille van een hartspierziekte. Zelfs doorgedreven recreatief fietsen werd hem ten stelligste afgeraden.

De gezondheid van zijn zoon Yoram is wel helemaal oké wat hem toelaat om het veld en de weg te combineren. Tijdens de winter handhaafde hij zich in de subtop, in deze lente schuift hij almaar dichter bij de top. 

Met Mol-Sluis en Kalmthout-Nieuwmoer won hij de voorbije twee maanden al even vaak als over het hele seizoen 2022. Hij hernieuwde ook zijn Limburgse titel tijdrijden als de beste van het bouwjaar 2007. Vorig jaar werd hij in zijn provincie ook kampioen op de weg, tijdens de winter in het veld en nu dus opnieuw in het tijdrijden. In dat geval mag je het epitheton ‘veelzijdig’ in de mond nemen.

In nog meer andere mooiere koersen was Yoram aan zet met vooral een zesde plaats in Vezin, de openingsmanche van de Topcompetitie. Dat belooft voor het vervolg van het seizoen, dat hij volledig als 16-jarige doormaakt. Hij is in niets de allerbeste maar in alles meer dan goed zodat hij deel uitmaakt van het klimproject van Belgian Cycling. Het moet dus zijn dat hij ook voor hoogtemeters de neus niet ophaalt, anders had Acrog-Tormans hem met Jort Dockx, Jul Hélin, Seth Jackson (Gr.-Br.), Jinze Joris en Yasu Vervoort niet geselecteerd voor de Course de la Paix. 

Yoram is katterap zodat Yasu Vervoort voor hem in Zepperen wijselijk de vlucht vooruitnam om met een driekwart minuut voorsprong door de finish te rijden. In Mol-Sluis en Kalmthout-Nieuwmoer liet Yoram niemand ontglippen zodat hij tweemaal de hoogste trede van het podium mocht bestijgen met telkens Noah Coninckx als accesiet. Toch wil hij meer zijn dan een sprinter en daarom hecht hij veel belang aan het BK tijdrijden komende maandag in Waregem, waar hij zo dicht mogelijk bij het podium wil eindigen.

In zijn jonge koersleven loopt het op wieltjes maar inzake studies is Yoram een koele minnaar aan het Instituut Mariaburcht in Stevoort, waar hij de richting sport volgt. Hopelijk beseft hij tijdig dat zij die als coureur doorbreken heel meestal ook goede studenten zijn.

Pluimgewicht

Leander DE GENDT 

is tuk op hoogtemeters

Meer adept van het wielrennen dan de Denderleeuws familie De Gendt kun je moeilijk zijn.

Vader en kinesist Stefaan runt met Smart Cycling een zaak die 32 coureurs traint en zo juist mogelijk op de fiets zet. Twee van die bofkonten zijn z’n zoon Leander (°2007) en z’n dochter Itta (°2009), die vorig maand in Denemarken de 3 Dage I Nord Campione Cup monopoliseerde. 

Leander bmxt al vanaf zijn zesde met overwegend nipte maar leerzame nederlagen tegen kloekere leeftijdsgenoten. 

Ook in het veldrijden was (net) niet winnen meestal aan de orde met een vierde plaats in het BK 2023 als afsluiter. Voorlopig toch, want Leander wil l'embarras du choix zo lang mogelijk volhouden.

Tussendoor zette hij ook op de weg niet evidente stappen met een onwaarschijnlijke body mass index van amper 15,28 voor 47 kg. verdeeld over 1,74 meter. Het belette hem niet om zich, na een derde plaats in Herbeumont, ook te onderscheiden in de Vuelta al Bajo Aragón (Sp.).

Als tweedejaarsnieuweling lieten de eerste overwinningen niet lang op zich wachten. Het viel hem telkens te beurt onder de taalgrens. Eerst in de gewone maar met hoogtemeters bezwangerde koers van Nandrin, waar hij dit puikje achter zich hield: Yoram Knaepen, Edouard Claisse, Michiel Nijst, Yasu Vervoort, Jinze Joris, … De zondag daarop deed hij dat vetjes over in Vezin, de openingsmanche van de Topcompetitie, waarin Jinze Joris en Michiel Nijst zich als enigen in zijn hete spoor kon handhaven. Ook de andere voornoemden plus Mauro Keppens en Thibaut Van Damme moesten zich daar ootmoedig gewonnen geven. Van het bouwjaar 2007 lijkt op de hoogtemeters beter dan De Gendt, dat in schrijnend contrast tot het tijdrijden waarin hij op vlakke en winderige wegen als het ware van zijn fiets waait.

De manches van de Topcompetitie spreken het meest tot de verbeelding van Leander, al beseft hij dat hij op 14 mei in Herman Vanspringels Diamond minder te zoeken zal hebben dan de week daarop in de kleine Ronde van Vlaanderen, waar hij vorig jaar mee voorin zet tot een val in de laatste kilometer hem uittelde. Ook de overige manches zijn spek voor zijn fijne bek: de Ardennenkoersen van Herbeumont (begin juli) en van Couvin (10 augustus), de GP Ange-Raymond Gilles in Jemeppe-sur-Meuse (24 september) en de Affligem Classic (8 oktober). 

Leander wil in de Topcompetitie het beste uit zichzelf halen net als bij zijn studies richting Sport aan het SVI in Gijzegem.

 Jonathan VERVENNE 

tast enigszins in het ongewisse

De bijna 20-jarige Jonathan Vervenne solliciteert nadrukkelijk maar nièt obsessioneel naar een plaatsje in de beroepscategorie want hij wil dat paard niet al lopende beslaan. Er is immers bovenal de afsluiting van zijn tweede van zes academiejaren voor burgerlijk ingenieur aan de universiteit van Leuven. Zijn leeftijds- én studiegenoot Alec Segaert heeft de grote stap inmiddels al mogen zetten bij Lotto-Dstny. 

Jonathan zette vorige zaterdag een ijzersterke prestatie neer in de nationale tijdrit van Poperinge, die hij won in 26’57”555, wat staat voor een uurgemiddelde van 48,96 km. Vorig jaar deed hij over hetzelfde traject een kleine seconde extra en twaalf tellen meer dan Alec, zijn compagnon de route. Jonathan won op 4 maart al Le Tour des 100 Communes (Fr.) en twee zondagen later de Zuid-Kempense Pijl in Mol.

Het kan tellen als argumentatie voor een stap hogerop maar daaromtrent is het vooralsnog muisstil. Jonathan moet het vooralsnog dus doen met datgene waarop hij enigszins vat heeft en dat is om te beginnen het BK tijdrijden in Waregem, waar hij op 1 mei aan Robin Orins en local hero Victor Vercouillie challengers van formaat zal hebben. 

De zondag daarop is er Paris-Roubaix u23, een nog ongekend avontuur voor Jonathan, die bovenal uitkijkt naar de Giro u23, voorzien van 11 tot en met 18 juni maar aangezien er minder dan twee maanden vòòr de start nog geen rittenschema bekend is, kan het een veeg teken zijn van een mogelijke opschorting. De organisatie is nochtans in de sterke handen beland van RCS.

Die aantrekkelijke rittenkoers cumuleert met de examenperiode maar dat vormt voor Jonathan geen onoverkomelijk probleem. Tijdens de wintermaanden nam hij vlijtig al zijn studiepunten op en beschikt over de faciliteit om met de examens te schuiven. Hij zou die puzzel natuurlijk graag leggen maar de Italiaanse stukken ontbreken.

Ertevoedekoers vereerd met zijn aanwezigheid

 

Cian UIJTDEBROEKS

na Poperinge komt Romandië

In weerwil van een opdoemend virus dat nog meer andere renners tot opgave dwong in de Tour des Alps was Cian Uijtdebroeks er wel degelijk en op eigen verzoek bij in Poperinge om er ‘buiten competitie’ deel te nemen aan de nationale tijdrit (22 km.). 

Een grote eer en genoegen voor ertevoedekoers, die Uijtdebroeks’ aanwezigheid met een groepsfoto bezegelden. Het zou de komende jaren wel eens een refererend document kunnen zijn. De inrichters kregen van bondswege alvast een vlekkeloos rapport, wat hen aanmoedigt om de eerstvolgende jaren het BK naar de Hoppestreek te halen. Nu reeds zijn ze de generale repetitie van die titelstrijd op maandag 1 mei in Waregem. 

Zoals verwacht zette Cian geen wereldtijd neer, Jonathan Vervenne (-43"), Robin Orins (-6”) en Victor Vercouillie (-1”) deden zelfs beter maar dat was ingecalculeerd want Cian wilde na zijn herstel wat extra competitie en gewenning aan de specifieke tijdritfiets. Deze stijloefening zal hem goed van pas komen want morgen start hij in de 76ste Tour de Romandie, die begint met een proloog van 6,8 km. in Port-Valais en drie dagen later een oplopende tijdrit van 18,8 km. naar het skigebied boven Châtel-Saint-Denis. Deze tijdrit volgt op twee zware heuvelritten en gaat aan de koninginnenrit met ruim vierduizend hoogtemeters naar Thyon 2000 vooraf.

Cian Uijtdebroeks is geen notoir tijdrijder tenzij het traject bezwangerd is met veel hoogtemeters, waarnaar hij de jongste weken vol heeft toegewerkt in het vooruitzicht van de Tour de Suisse (11-18 juni) en bovenal de Vuelta (26 augustus - 17 september).

In géén van deze rittenkoersen zal voor Uijtdebroeks een spraakmakend klassement al aan de orde zijn maar helemaal verboden is het al evenmin. De pas 20-jarige Hannutenaar is nog altijd aan zijn grote verkenningsronde door wielerland bezig waarop de geleidelijke en duurzame progressie hoog in het vaandel wordt gedragen. Niet alles wat supergoed, komt even snel.