Tuur Verbeeck

materiaalpech hield hem van nòg meer

Tuur Verbeeck voetbalde eerst bij Zennester Hombeek maar het (met acht tegen acht) voortdurend onderbreken en wisselen zinde hem niet. 

Tuur VERBEECK wordt in Heppen kampioen van Vlaanderen.

Hij besloot aan een initatiekoersje voor 6- à 14-jarigen deel te nemen. Tuur werd meteen opgemerkt en aangemaand om bij een wielerclub aan te sluiten. Dijlespurters Mechelen was bijzonder blij met hem.

Tuur won de ouverture in Boortmeerbeek met Xander Danckaarts en Siebe De Naeyer als prominente gezellen op het podium. Twee dagen later werd Tuur, na Siebe, tweede in het kampioenschap van Antwerpen tijdrijden. De Beersenaar verkeerde in bloedvorm en won ook zijn vijf (!) volgende koersen op een rij en hield Tuur ook van de Antwerpse titel in de wegrit, waarin Tuur afgeremd werd door een slepend achterwiel. In het kampioenschap van België speelde materiaalpech hem nog meer parten want in Fernelmont moest hij met een vastgelopen ketting afstappen, anders was Maurice Hoorens nog niet klaar met hem. Een maand eerder had Tuur het van hem gewonnen in het kampioenschap van Vlaanderen in Heppen in een enig mooie spurt.

Sterk Waals trio 

tussen de aspiranten

van het bouwjaar 2007 

De eventuele weg is nog ontzettend lang en bijzonder hobbelig maar tussen de aspiranten van het bouwjaar 2007 hebben zich drie Waalse jongens nadrukkelijk gemanifesteerd. Ze mogen toch alvast genieten van die momenten en verdienen het om ervoor in het zonnetje te worden gezet. Bij deze doe ik dat dolgraag.

Jules Delcommune (C.C. Chevigny) is de véélzijdigste van de drie. Tijdens de winter van 2018-2019 werd hij én in het veldrijden én in het omnium vierde in het kampioenschap van België. Evident dat hij ook de beide Waalse titels op zijn naam bracht. Voor de rest zocht hij het vooral in Vlaanderen, waar hij enkel in Zerkegem won maar er een meervoud aan top vijf plaatsen behaalde. Een maand nadat hij vijfde werd in der kleine Eschborn-Frankfurt won hij vooral le mini Paris-Roubaix. Zijn seizoen kon dan al niet meer stuk en hij sloot het af na de kampioenschappen van België in Fernelmont, waar hij vijfde werd in de tijd- en tiende in de wegrit. Qua geheel aan uitslagen deed enkel Maurice Hoorens, de tweevoudige kampioen van België, nòg beter.

Jules DELCOMMUNE leidt voor Louis LUCAS.

Louis Lucas (Team Hesbaye), de dubbele Luikse kampioen en ei zo na op de beide Waalse podia, werd ook zesde in het kampioenschap van België in Fernelmont, nadat brute pech hem in de tijdrit naar de 27^ste plaats verbande. Hij kwam ook geregeld piepen in Vlaanderen, waar hij drie overwinningen (Lubbeek, Schulen en Wilsele) en een meervoud aan ereplaatsen behaalde.

Lucien THOMAS met rechts van hem, Jarne KEMPENEERS.

Lucien Thomas (Charleroi 2000), de Henegouwse kampioen, behaalde een dozijn overwinningen, die door zijn matige uitslagen in de Waalse en de Belgische kampioenschappen sterk gerelativeerd worden. Hij stak slechts één keer de taalgrens over maar werd bij die gelegenheid wel knap tweede in Woubrechtegem, waar hij enkel voor Maurice Hoorens moest onderdoen maar er wel onder anderen Kobe Van der Vurst achter zich hield.

Siebe Van Canneyt

… wanneer Murphy dwars ligt

Siebe Van Canneyt stond in vier kampioenschappen op het podium maar nergens op de hoogste trede: derde (na Thibaut Van Damme en Maurice Hoorens) in het BK omnium, tweede (na Jul Hélin) in het wegkampioenschap van Oost-Vlaanderen), derde in het kampioenschap van Oost-Vlaanderen tijdrijden (na Thibaut Van Damme en Maurice Hoorens), tweede (na Maurice Hoorens) in het kampioenschap van België tijdrijden. 

Mooi maar gelijk frustrerend, zeker in de omstandigheden dat het hem overkwam tijdens de kampioenschappen van België in Fernelmont, waar hij zowel tijdens de tijd- als in de wegrit gekweld werd door nukkige nieuwe schoenplaatjes. Dat euvel heeft hem in de tijdrit meer dan een halve seconde tijdsverlies (en dus de Belgische titel) gekost, de wegrit viel nog te bezien al wenkte ook daar met dié superbenen het podium.

Ook in het voorafgaand kampioenschap van Vlaanderen had Murphy zich tegen hem gekeerd: na een eerste valpartij kon Siebe nog terugkeren in het uitgedund peloton maar niet meer na een tweede helemaal op het laatst zodat hij uitbollend 36^ste werd.

Zijn derde plaats in het PK tijdrijden op de landingsbaan van het nabije Ursel maakte Siebe hemels blij. Toen wist hij nog niet dat hem drie dagen later in Fernelmont nog meer wachtte maar net niet het absolute maximum.  

Thibaut Van Damme

vooral een kraan in het tijdrijden

Thibaut Van Damme is vèrre maar dan ook héél vèrre familie van Albert en Daniël Van Damme.

Hij deed het uitstekend in de kampioenschappen. Behalve de Belgische in het omnium en de Oost-Vlaamse in het tijdrijden had hij voorafgaandelijk ook de Vlaamse in het omnium moeten gewonnen hebben. Het liep evenwel fout in de positieve afvalling omdat hij in de eerste finish nipt geklopt werd door een veertienjarig meisje waarna hij dacht dat hij, als eerste jongen, ook de baan mocht verlaten wat tenslotte niet zo bleek en wat hem een waarschijnlijke titel kostte aangezien hij luttele weken later wel de Belgische titel veroverde.

Op de weg won hij zijn eerste drie koersen en eind juni kwam daar een vierde en half augustus een vijfde bij. Opmerkeijk: drie van die vijf werden buiten Oost-Vlaanderen behaald: één in de Kempen (Herenthout) en twee in het Pajottenland (Mollem en Peizegem). Zijn zesde en ultieme overwinning was de Oost-Vlaamse titel in het tijdrijden die hij drie dagen later alle eer aandeed met een derde plaats op het Belgische in Fernelmont. Aansluitend werd hij negende in het wegkampioenschap, een evenaring van zijn achtste plaats in het Vlaamse in Heppen. 

Papa Bart wil het vooral luchtig te houden met niet al te veel koersen, en daarin niet altijd met dezelfde concurrenten te maken hebben maar wel met hoogtemeters. Wijze aanpak! 

Maurice Hoorens

dubbele kampioen bij de 12-jarigen

Maurice Hoorens (Brakel-Elst) stak er in 2019 met kop en schouders bovenuit bij de aspiranten van het bouwjaar 2007.

Aan de vooravond van de Belgische kampioenschappen had hij nog geen enkele titel behaald: (weliswaar als Vlaams kampioen) tweede (na Thibaut Van Damme) geworden in het BK omnium, vijfde in het wegkampioenschap van Oost-Vlaanderen, tweede (na Tuur Verbeeck) in het kampioenschap van Vlaanderen) en tweede (na Thibaut Van Damme)  in het kampioenschap van Oost-Vlaanderen tijdrijden.

Op het BK in Fernelmont kwam het helemaal goed: in de voormiddag haalde hij het, aan ruim 40 km./u., met een halve seconde van Siebe Van Canneyt en met iets meer dan twee tellen van Thibaut Van Damme. ’s Namiddags won hij ook het wegkampioenschap en rondde zo een fraaie dubbelslag.

Veel minder leuk was het ook voor Maurice dat zijn anderhalf jaar oudere broer Victor in zijn aansluitend kampioenschap ten val kwam en zijn kansen niet kon verdedigen.   

Winnen is voor Maurice meer een regel dan een uitzondering. Toch kan hij een nederlaag best hebben, want hij kan er wat uit leren zoals uit die in het kampioenschap van Vlaanderenin Heppen, waar Tuur Verbeeck hem te vlug af was. Daarop liet hij, extra geprikkeld, een overwalk in de Antwerp Tour volgen. Als regérend kampioen van België werd hij slechts één geklopt: begin september in Wortegem-Petegem door Toon De Zutter. 

Bij de dertienjarigen wil Maurice op de ingeslagen weg met Onder Ons Parike verder en zo goed mogelijk op zijn grote idool (Remco Evenepoel) proberen te gelijken. 

Maurice en Victor zijn de telgen van hun trotse ouders Cyriel en Nathalie (De Vleeschauwer), de zaakvoerders van de Hoorens Koffies (Sint-Hubertusplein 20 in Zottegem).

103^de Giro:

de waanzin vèr voorbij

Met start in Boedapest (individuele tijdrit van 9,5 kilometer) en aankomst tweeëntwintig dagen later in Milano (individuele tijdrit van 16,5 kilometer) is de Giro van 2020 mooi ingekapseld, dat wel.

De contouren worden getekend door een Hongaarse driedaagse, een vinnige passage op Sicilië (waarop Vincenzo Nibali vijfendertig jaar geleden geboren werd), een aanslépende tocht langs de Adriatische kust en een waanzinnige slotweek.

Organisator RCS Sports (een mediagroep) wikt maar het peloton beschikt en zal de nodige niet-aanvalspacten inbouwen zodat de kans groot is dat het pas na de tweede rustdag in actie zal schieten want eerder de verantwoordelijkheid van een duurzame maglia rosa opnemen zou voortvarend zijn. Zie maar wat Tom Dumoulin in 2018 en Primoz Roglic in 2019 overkwam. De 33,7 km. biljartvlakke tijdrit op de veertiende dag kan de pure klimmers wel nog in verlegenheid te brengen aan de vooravond van de finish op de top van Piancavallo. Toch zal vooral de moordende slotweek (met elke dag méér dan vijfduizend hoogtemeters) doorwegen met de finish op Madonna di Campiglio, naar Laghi di Cancano (alover de Stelvio, het dak van deze Giro) en de koninginnenrit van Alba naar Sestriere alover de Col d’Agnello, de Col de l’Izoard, de Monginevro en de slotklim naar het befaamde skioord. De korte afsluitende tijdrit in Milano zal, wat betreft het klassement, dan wel al overbodig zijn zeker, al weet je maar nooit. 

Vraag is welke coryfeeën zich door deze Giro zullen aangesproken voelen, waar de Tour (wegens de Olympische Spelen in Japan) een week eerder bij aansluit. Peter Sagan zou er één van zijn. Zijn impact zal er evenwel nog geringer zijn dan in de Tour want voor de paarse trui van de puntenstand tellen de tussenspurten nièt mee. Geen spek voor de bek van de Slowaak, wiens teamgenoot Pascal Ackermann er dit jaar de winnaar van werd. De aanwezigheid van beiden kon wel eens tot een clash leiden, al verwacht ik dat Sagan het géén drie weken uitzingt.

De Giro van 2020 is niet enkel stuitend omwille van de vijf aankomsten (waarvan drie tijdens de slotweek) bergop maar evenzeer omwille van de negen (!) ritten van meer dan tweehonderd kilometer, die het tv-scherm tot een levend behang zullen degraderen.

Tot vervélens toe wens ik te herhalen dat zowel de Giro, de Tour als de Vuelta driemaal vijf in plaats van drie keer zeven dagen zou moeten tellen. Het zou de spankracht ten goede komen want meer klassementsrenners zouden alle drie de grote ronden  afwerken.

Team Ineos (Egan Bernal, Richard Carapaz, Chris Froome en Geraint Thomas) en Team Jumbo-Visma (Tom Dumoulin, Steven Kruijswijk, Primoz Roglic en zelfs Laurens De Plus) hebben de beste troeven om de drie grote ronden te coveren én (opnieuw) te winnen. Mijn verwachting is ook dat Bernal in 2020 voor de Giro (die hij in 2019 misliep) zal kiezen opdat Froome de onvoorwaardelijke kopman zou zijn in de Tour, die hij een vijfde keer wil winnen. 

De onnozele koehandel

met Sam Bennett

Uiteraard was Patrick Lefevere na het vertrek van Elia Viviani sterk geïnteresseerd in Sam Bennett, de kampioen van Ierland die in het World Tour - circuit liefst tien (!) dagsuccessen behaalde: de slotrit van de UAE Tour, de derde en de zesde rit van Paris-Nice,de eerste en de tweede rit van de Tour of Turkey, de derde rit van het Critérium du Dauphiné, drie op een rij vanaf de openingsrit van de BinckBank Tour & de derde en de veertiende rit in de Vuelta.

Bij die gelegenheden legde de in … Menen geboren Ier andere bolides Bryan Coquard, John Degenkolb, Caleb Ewan, Fernando Gaviria, Fabio Jakobsen, Alexander Kristoff, Wout Van Aert, Elia Viviani,…. minstens één keer over de knie.

Sam Bennett wilde niets liever dan, desnoods langs juridische weg, naar Deceuninck-Quick.Step overstappen maar Bora-Hansgrohe liet hem in het ongewisse en plots bleek waarom: Bora-manager Ralph Denk speculeerde zowaar op een … ruil met de Colombiaanse vluggerd Alvaro Jose Hodeg. Een koehandel waaraan Patrick Lefevere uiteraard niet wenste mee te doen zoals al evenmin aan het afvlooien van een renner die bij zijn team nog een lopend contract heeft.  

Mister not a gentleman Denk kan dus niet als de meest snuggere van de klas aanzien worden. Want behalve de not done koehandel zelf schoffeert hij gelijk ook het waardegevoel van zijn coureur, die zich bij Bora-Hansgrohe nòg minder thuis zal voelen dan hij kennelijk al deed. Het zou dus voor alle partijen beter zijn dat Sam naadloos kon overstappen naar Deceuninck-Quick.Step, wat voor hem als een halve West-Vlaming meer dan een beetje als thuiskomenzou aanvoelen.