Cedric VAN GIJSEL:

tijdrijden was al langer zijn ding maar

hij wil nog liever een allrounder zijn

Cedric Van Gijsel (Beveren-Waas) had eind 2023 nog nooit gewonnen en dus werd het tijd om daar verandering in te brengen. Dat realiseerde hij aan de Blaarmeersen met de titel in de scratch waarbij hij ootmoedig toegaf dat hij die mede te danken had aan het feit dat Sune De Valck, zijn nogal gevsiseerde kompaan, als bliksemafleider fungeerde. Toch moet je het nog altijd zèlf doen en dat deed Cedric met bravoure.

 

Cedric had nog geen rijkgevuld verleden als jonge coureur, al werd hij op 1 mei 2023 in Ruddervoorde tweede na Tille Vergalle maar die ene zwaluw maakte zijn lente en al zeker zijn seizoen niet. Het weekend daarop werd hij tiende werd in Sinaai en ’s anderendaags veertiende in het Oost-Vlaamse PK in Munte, waarop nog weinig volgde. Na zijn terugkeer van een klimstage in de Vogezen kon geen deuk in een pakje boter duwen. Niettemin blijven de hoogtemeters een uitdaging omdat ze het fijnste koersgevoel opwekken.

Cedric is inmiddels ontwikkeld tot een niet-klimmer die 66 kg verdeelt over 1,84 m, of een aardige BodyMassIndex van 19,49. Daar mag best nog wat spiermassa bij.

 

Bij de aspiranten was Cédric een figurant voor wie zelfs de top vijf te hooggegrepen was maar in de kampioenschappen zag je toen al dat er meer inzat dan eruitkwam. 

Als nieuweling kwam dat vooral tot zijn recht in tijdritten: 4de in het Oost-Vlaams PK, 10de in Poperinge, 8ste in het zware BK te Geraardsbergen en in de Memorial Decraene. Ook enkele niet van de minste wegritten plaatste hij statements: 18de in Herbeumont, tweede na Emile Beertens en vòòr Stan Vernaillen in de Wapi Classic te Escanaffles.

Als neo-junior was hij minder spraakmakend. Enkel in het PK in zijn Steenhuize-Wijnhuize schoof hij een plaatsje dichterbij maar in de overige tijdritten viel hij terug: 16de in Poperinge, 19de in Axel (Ned.) en 10de in Lendelede. 2025 werd gekenmerkt door meer downs dan ups.

 

Mentale veerkracht deed ook bij hem wonderen. Tijdens een geweldige winter 2025-2026 op de piste weliswaar zonder titel maar met vijf podia en winst in de beide manches der Beker van België werd hij tot primus-inter-pares van deze sector uitgeroepen, wat veel zegt over de actieradius van de Waaslander. 

 

Het wegseizoen begon in mineur. Zowel in Kuurne als in Nokere parkeerde hij op de 77ste plaats. In de tijdrit der Guido Reybrouck Classic werd hij toch nog altijd aan 49,104 per uur matig 34ste. Cédric revancheerde zich daarop in de nationale tijdrit (29 km.) van Borlo, waarin hij aan 46,359 per uur vierde werd met slechts 35” meer dan Vic De Smet. In de (voor hem te?) korte tijdrit in Sint-Truiden werd hij dichter verwacht dan de 18de plaats. Een halve week later vlakte hij dat weg met een eclatante triomf in het PK in zijn Steenhuize-Wijnhuize, waar hij keer op keer zijn limieten verlegt. Aan bijna 47 per uur vlamde hij de gouwgenoten op respectabele afstand. Het was ook zijn D-day want de allereerste overwinning op de weg. 

Ik was benieuwd hoe hij zijn opgelijste status zou waarmaken in de nationale tijdrit (17 km) van Poperinge, waar hij de vorige jaren 10de respectievelijk 16de werd. Hij zou er zijn voetafdruk gezet hebben maar het zal niet zijn want Cedric heeft op dat moment andere besognes: de International Belgian Track Meeting aan de Blaarmeersen. Op vrijdag komt hij er uit in het omnium, op zaterdag met Jannes Opstaele in de madison. 

 

Ook op het vlak van studies koos Van Gijsel niet voor het traject met de geringste weerstand, wel integendeel! Aan de Sint-Maarten Campus te Beveren volgt hij de richting wetenschappen-wiskunde (8u). Zoals voor meer anderen is ook voor Cedric de ideale combinatie om zijn jonge leven boeiend en zinvol in te kleuren. Zijn mentor Lennert Vandevoorde (Antwerpen) waakt erover dat Cedric alles optimaal in balans houdt.