Met puntenkoning Stan JAMMAER als eyecatcher

 

Dakwerken Crabbé - Dstny

het jongste vincere insieme

 

Dakwerken Crabbe - Dstny heeft ook de tweedaagse GP Cobblestone gewonnen, meer zelfs ze hebben die onverkort gemonopoliseerd. Op de bergprijs na (die ging naar de even pechvolle als verdienstelijke Miel Heuninck) wonnen ze alles wat er te winnen viel: Mathiz Tielens de proloog naar de top van de Leberg, de ploegentijdrit en Stan Jammaer de afsluitende klimrit. Mathiz (de gele van het tijdklassement), Stan (de groene van de puntenstand) en last but not least Lars Villers (de rode van eerste jongere én de oranje van eerste Oost-Vlaming) veroverden ook vier van de vijf de truien.

Niet moeilijk met de beste coureurs in de rangen, zullen niet weinigen opwerpen. Inderdaad niet maar al evenmin evident om zo vèr te komen: die jongens geloofwaardig aanwerven én op één lijn krijgen. Ziedaar de hand van Jo Van Gossum. Ga er maar eens aan staan met even ambitieuze als getalenteerde beslagen tieners. Met de Tsjech František Hladik werd er (ook al in functie van 2027) een vreemde eend in de bijt bijgehaald. Hij verbaasde op de Leberg, waar hij (op enkele fracties na) dezelfde seconde liet afdrukken als Tielens. František kon zich op zijn beurt geroepen voelen voor de eindzege en dus waagde hij zich aan een vergeefse uitval op de Foreest. En dat mocht want wie er wint doet er niet toe als het maar in het collectief blijft. En er werd getriomfeerd want Crabbé-Dstny hield de rangen gesloten zodat in Zegelsem op de ruwe kasseien van de Teirlinckstraat met tientallen gespurt werd. Jammaer ging er, met Hladik in zijn spoor, van vrij vèr aan, won afgetekend en even leek dat hij ook de eindzege alsnog te pakken had.

 

Je mag in Crabbé-Dstny best een jeugdige versie zien van het UAE Team Emirates maar dan nièt met Jammaer in de rol van Tadej Pogačar die vooral zelf wint wat Stan niet overdreven doet. De zoon van de fiere vader Bert heeft volgens zijn puntentotaal met vijf zegestreepjes achter zijn naam relatief weinig gewonnen. Op zijn openingszege moest hij zelfs tot 3 mei wachten, het PK in Arendonk. Daarop won hij met de Ronde van Vlaanderen in Oudenaarde en de GP Suffys in Dikkebus twee manches in de Topcompetitie, waarvan de eindzege hem nog moeilijk kan ontglippen. Tussendoor won Stan de tweede manche van het Vermarc Project, waarin de eindzege verrassend naar Kay’Ren Bonnet ging. Crabbé-Dstny doet vooral denken aan het Mapei, de squadra azzurra van de eeuwwisseling dat vincere insieme als lijfspreuk hoog in zijn vaandel voerde.

 

Niemand heeft komende zondag in Iddergem meer theoretisch recht op de driekleur als Stan Jammaer maar zo werkt het dus niet. In zijn plaats kan er zelfs één winnen van wie nog maar weinig gehoord werd zoals in Brasschaat vier jaar geleden met eerstejaars Jasper Christiaens en tweedejaars Bern Zimmermann.

Stan Jammaer is nu al de kampioen van het hele seizoen 2026 want in mijn ranking heeft hij een onoverbrugbare voorsprong van ruim 170 punten. Daarin staan zijn kompanen Lars Villers en Mathiz Tielens tweede respectievelijk vierde.