BK-Aspiranten bouwjaar 2014

 

Feel WOUTERS en Laurens DE FEYTER op de afspraak maar ook Lucas PIETERS is een straffe!

 

Met 15 overwinningen (waarvan vijf op een rij in augustus) en 443 punten achter zijn naam was Laurens De Feyter reeds vòòr de BK’s de seizoenkampioen van 2026. Dat wilde hij in Liedekerke maar al te graag oplijsten met een driekleur. Hij startte daar als de absolute favoriet al moet zijn spraakmakend overwicht gerelativeerd worden. Hij reed als een waar competitiebeest om en bij de veertig koersen, waarin hij niet onoverwinnelijk bleek. Feel Wouters versloeg hem in Essen-Hoek, het PK in Lille, Lichtaart, het VK in Maarkedal en in de Antwerp Tour. Laurens’ veelte ging ten koste van de scherpte en in Liedekerke was dat niet anders, al was het verschil bijzonder gering. Laurens was korte tijd ontroostbaar tot hij inzah dat hij door deze Feel op zijn waarde was geklopt. Wie is de beste van de twee? Deze vraag is niet aande orde. Hopelijk bekampen ze mekaar de komende jaren met open vizier om mekaar onderling nog beter te maken dan ze op dit ogenblik al zijn. 

Het verschil in mimiek tussen Feel en Laurens enkele meter voorbij de finish. De winnaar en de verliezer? Néén, beide zijn winnaars en compagnons de route op de (hopelijk) lange weg die hen nog wacht.

Feel reed niet half zoveel koersen als Laurens en was de eerste zes weken van de zomervakantie spoorloos in de uitslagen, de reis met de familie sprak hem meer aan. Met zo langdurig uit competitie te blijven deed hij dus een Remcootje. Zijn zesde plaats op 16 augustus in Brakel-Elst bracht aan het licht dat hij nog niet in optima forma verkeerde maar in Liedekerke doemde hij langs de zijkant als een duiveltje uit een doosje op om als primus de finish te overschrijden, net zoals eerder vooral in Lille (PK) en in Maarkedal (VK).

Lucas PIETERS, allrounder par excellence.

Zowel De Feyter als Wouters hadden in de voormiddag onder hun status gepresteerd in de tijdrit. Over de 3,3 km deden zij 9,5” respectievelijk 17” meer dan Lucas Pieters, dat zijn aanzienlijke verschillen over zo’n korte afstand. Indien Laurens en Feel (zoals de perceptie doet vermoeden) niet het volle pond hebben gegeven in functie van de wegrit, dan vind ik dat not done. Lucas Pieters gaf wel plankgas, won aan 38,42 km/u en ondervond daar vier uur later geen naweeën van, want hij werd vierde in de massasprint van de wegrit. 

Lucas Pieters is dus hoegenaamd niet de eerste de beste, hij grossiert als geen ander in kampioenentruien: de driekleur in het omnium, de beide Waalse, vorige week de driekleur in het mountainbiken en nu de tricolore van het tijdrijden. In november 2025 was hij in Maldegem (net vòòr Feel Wouters!) vierde geworden in het BK veldrijden. Ik hoop voor Sprint 2000 Charleroi dat ze hun parel kunnen behouden. Na Thibault Marcelis bij de nieuwelingen in Iddergem is het voor de Carolo’s de tweede Belgische titel in veertien dagen.

 

Ook Juul Audooren (5de in de tijd-, 8ste in de wegrit), Finn De Backer (2de in de tijd-, 6de in de wegrit) en Leon Smits (3de in de tijd-, 5de in de wegrit) waren uitstekend aan zet in de thuishaven van de immer kwieke 74-jarige Marcel Vanderslagmolen, die in 1974 de Ronde van Vlaanderen voor amateurs won maar als contractrenner onder de verwachtingen bleef.