Lezers die er niet vanaf het begin bij waren of er pas recentelijk bij kwamen, kunnen vroegere bijdragen opvragen. Heel wat van die bijdragen zijn inderdaad NIET TIJDGEBONDEN en hebben een blijvende informatieve waarde. U kunt deze opvragen door in de zoekmachine in de linkerbovenhoek een naam of een begrip in te tikken, waarna u kunt kiezen uit het aanbod.

Nieuwelingenlichting 2020 wordt opgelijst door Rickies rookies

Yoran VAN GUCHT, kampioen van België tijd- en wegrit.

Matias De Meijts, Kenay De Moyer, Tyler Desmet, Aaron Dockx (die het veld en de weg combineert en vooral verbaasde met een tweede plaats in Herbeumont), Thibo Germonprez, Nicholas Goossens, Victor Hannes, Jarne Jonckheere (wat een slagvaardigheid!), Ilias Jordaens, Inias Leten, Joran Luyssen, Maxence Place, Sacha Prestianni, Yorick Slaets, Xander Verhagen en last but not least de tweevoudige kampioen Yoran Van Gucht waren in 2019, qua uitslagen, de beste éérstejaarsnieuwelingen. Zij worden in 2020 dan ook in een toonaangevende rol verwacht maar zullen aardig wat weerwerk ondervinden van de overkomende aspiranten, geboren in 2005.

Van hen worden (in alfabetische orde) Ryan Gal (Ned.), Henri Naessens, Sente Sentjens, wegkampioen Liam Van Bylen, Victor Vaneeckhoutte, de immer punchende Viggo Van Neste, Stian Van Oudenhove en Dimi Van Pamel gegroepeerd in het innovatieve Team Canguru - QTS - Air College onder de bezielende leiding van Rik Devoogdt en Koen Feys (met dochter Malaika in zijn kielzog).

Corentin DELHAYE, puntenkoning vooral in Wallonië afgedwongen.

Van datzelfde bouwjaar komen vooral ook Kenji Coenen, Mauro Cuylits, Milan De Ceuster, Corentin Delhaye (puntenkoning maar veel te weinig aan zet in Vlaanderen), Ronan De Lil, Steffen De Schuyteneer, Niels Driesen, Chepe Flussie, Brian Lambrechts, Jonas Leemans, Niel Meulemans (enorme progressie gemaakt), Axel Vandamme, Milan Van den Haute, Lars Vanden Heede en last but not least Yarno Van Herck (kampioen van België tijdrijden).

De mengeling van beide lichtingen kan boeiend wielerspektakel opleveren. 

De prominente Waalse aanwezigheid in het jeugdwielrennen

In 2019 had Wallonië in elke leeftijdscategorie één of meer toppers:

•  Jules Delcommune, Louis Lucas, Lucien Thomas,….. bij de twaalfjarigen;

• Tommy Delestrait, Florian Delier, Celian Deweerd, Juan Lemestrez,… bij de dertienjarigen;

• Corentin Delhaye is zelfs de primus-inter-pares bij de veertienjarigen;

• Cian Uijtdebroeks (in Hannut wonend maar evenzeer Vlaming en perfect twéétalig zoals Rik Verbrugghe) en Noah Detalle maakten het goede weer bij de nieuwelingen;

• Arnaud De Lie is de regérende kampioen van België bij de junioren en véél méér dan de kampioen van 2 juni in Vichte.

Arnaud DE LIE mène.

Eén en ander wordt geschraagd door een rijk gestoffeerde kalender. Het kampioenschap van België voor aspiranten in het hoogzomerse Fernelmont was weergaloos, zo ook dat van de eliten zonder contract & beloften een week eerder in het striemend flandrienweer van Habay-la-Neuve. Enkele jaren geleden waren ook de beurtelingse championats nationale (tijd- en wegritten) aan de wondermooie Lacs de l’Eau d’Heure voltreffers.

Wallonië heeft met Vezin een manche in de Topcompetitie voor nieuwelingen en met Frasnes-lez-Anvaing en Jemeppe-sur-Meuse twee manches in de Beker van België voor nieuwelingen en voor junioren zelfs (de laatste) drie: Angreau-Honnelles, de G.P. Glineur in Saint-Ghislain en de G.P. A.R. Gillis in Jemeppe-sur-Meuse. Ook in de Beker van België voor eliten zonder contract & beloften organiseert het drie van de zeven manches: de G.P. de Perwez, de Memorial Gilbert Letecheur in Erezée en de Memorial Francis Leners in Momignies. 

Ook in de nieuwe u23 Road Series telt Wallonië twee manches: de Color Code in Bassenge en de G.P. Albert Fauville in Wanfercée-Baulet. 

De internationale Triptyque des Monts & Châteaux en de vijfdaagse Tour de Liège et de Namur vervolledigen het plaatje.

Bovenal zijn er bij de junioren de internationale driedaagse Aubel-Thimister-Stavelot (2.1) en La Philippe Gilbert in Remouchamps (1.1) alsook de (niet clubgebonden) Ardennenkoersen in Herbeumont en in Vresse-sur-Semois, eveneens voor nieuwelingen die extra verwend worden met de meerdaagse Tour de la Basse Meuse en de Triptyque Ardennais.

Daarenboven hebben de regionale kampioenschappen een meer gerichte structuur: de drie manches duiden, behalve de algemene Waalse kampioen, ook de respectieve provinciale titelvoerders aan. Vlaanderen kan daar een voorbeeld aan nemen aangezien enkele provincies geen organisator meer vinden voor een officieel kampioenschap.

HET RIJKE WAALSE WIELERVERLEDEN

In verhouding tot zijn oppervlakte (16.844 km²) en zijn aantal inwoners (zowat 3,7 miljoen) is Wallonië na het nog kleinere (13.522 km²) maar drukker bewoonde Vlaanderen(zowat 6,6 miljoen inwoners) het tweede wielerland van de wereld. In de naoorlogse geschiedenis telde het aardig wat illustere vertegenwoordigers: Emile Bodart, Ferdinand Bracke (een Hamse inwijkeling), Jean Brankart, Joseph Bruyère, Pino Cerami (een geëmigreerde Italiaan), Alex Close, Claude Criquielion, Prosper Depredomme, Michel Dernies, Albert Dubuisson, Marcel Dupont, Jacques Geus, Emile Masson, Florent Mathieu, Maxime Monfort, Willy Monty, Georges Van Coningsloo, Richard Van Genechten, Frank en Jean-Luc Vandenbroucke, Jean Vliegen, …..   

En wat doen we met de “randgevallen” Willy Bocklant, Emile Daems, Désiré Keteleer, Henri Van Kerckhove,…? Last but not least zij er Axel en Eddy Merckx. Wens ik niet uit te maken. Brusselaars, Vlaamse of Franstalige? Riskeer het niet om het hen te vragen want ze willen het niet weten en waarom zouden ze?

Jan-Willem van Schip, 

wààr zal dié aanmeren?

Foto Gino COGHE

Jan-Willem van Schip is, na de abdicatie van Roompot-Charles, dan toch nòg “van straat geraakt”. Beat Cycling Club spande voor hem een vangnet. Dat het zo lang duurde, insinueert het geringe inzicht van nogal wat ploegen. Jan-Willem is een kraan én op de weg én op de baan (wereldkampioen puntenkoers in Pruszków). Je zou haast denken dat hij een onmogelijke jongen is aangezien de grote(re) ploegen de neus ophalen voor hem. Zou hij niets geweest zijn voor het “niet bepaald in weelde badende” CCC?. Néén dus! 

Hij wordt omschreven als “een té eigenzinnige cultheld voor de wielerwereld”. Zo titelde toch Marijn de Vries (kan dat meisje schrijven zeg!) haar column in de Nederlandse krant “Trouw” over hem en ze putte zich uit in poëtische quotes over hem.

“Laat je niet foppen. Achter zijn hilarische uitspraken gaat een hyperintelligente kerel schuil. Eentje die misschien wel veel te intelligent is voor de wielerwereld.”

“Gek toch, dat zo’n rasechte hardrijder zichzelf moet aanbieden. Je zou denken dat hij meteen opgepikt wordt als hij om een contract verlegen zit. Want hij is niet eens per se op zoek naar eigen succes: liefst wil hij kopsleurder zijn. Megaknecht om vooral sterker te worden voor zijn koersen op de baan. Jumbo-Visma, Sunweb: kom op, contracteer die jongen”.

Ze pasten en Beat mag blij tenzij ze met dit curiosum gelijk hem het Paard van Troje in huis haalden. Beat godbetert, niet eens het procontinentale maar het continentale Beat tout court. Een (te geringe troostprijs) voor Jan-Willem van Schip maar hij zal zelf vinden van niet, anders had hij die stap niet gezet.

Herinner u alvast vooral zijn exploot (eerst met vier gezèllen) in het barslechte weer van de openingsrit der Belgium Tour, in Duinbergen een bejubelde solo afrondend, het ijlende peloton op afstand houdend: een tractor à la Tim Declercq maar op het einde zonder aanhangsel maar mèt een overwinning, annex de leiderstrui. “Even de brommer aangezet”, omschreef hij het cool.

De Nederlander uit Schalkwijk (Utrecht) memoreert een beetje Fedor den Hertog van een halve eeuw geleden, ook een vogelvrij verklaarde en “Iwan de verschrikkelijke” genoemd die men met een scheef oog bekeek maar die men zeven seizoenen contractrenner liet zijn want die nòg meer intrinsiek talent huisvestte dan Jan-Willem, van wie ik hoop dat hij in de loop van 2020 Duinbergen minstens één keer overdoet en waarna hij in Tokio een Olympische medaille verovert. En dat hij lànger leeft want Fedor, die na een vreselijk accident, minder goed zag en al in 2011 nog vòòr zijn pensioengerechtigde leeftijd aan prostaatkanker overleed. Jan-Willem van Schip moet langer “meegaan” nadat hij zijn sportieve en andere doelstellingen haalde en er nog langdurig van nageniet.

Juniorenlichting 2020 

wordt een clash tussen 

de bouwjaren 2002 en 2003

Ramses DEBRUYNE en Milan PAULUS, de twee beste Belgen op het WK in Yorkshire.

Néén, de juniorenlichting van 2019 was hoegenaamd géén grand cru. In de landenrangschikking van de Nations Cup vindt men België pas terug op de elfde plaats. In de betrouwbare individuele ranking van Pro Cycling Stats halen vier Belgen nog net terug in de top veertig: Jago Willems (31.), Ramses Debruyne (35.), Milan Paulus en Lennert Van Eetvelt (39.).

Wàt een verschil met 2018, toen de tweevoudige wereldkampioen Remco Evenepoel de lijst superieur aanvoerde terwijl ook Ilan Van Wilder (derde) en Xandres Vervloesem de top tien haalden.

Het leverde Milan Paulus (SEG), Lennert Van Eetvelt (Lotto-Soudal u23) en Jago Willems (EFC-L&R-Vulsteke) toch een comfortabel zitje op als neo-belofte.

Eérstejaars Ramses Debruyne was dé revelatie van 2019 want hij reed nagenoeg het hele seizoen als 16-jarige wat hem niet belette om zesde te worden in de Guido Reybrouck Classic, vijfde in de Ronde van Vlaanderen, negende in de Course de la Paix (Tsj.), tweede in Aubel-Thimister-Stavelot en twintigste (en zesde eerstejaars) in het wereldkampioenschap in Yorkshire.

Van het bouwjaar 2002 is Ramses alvast de Belg die het meest internationale ervaring heeft opgedaan. Hij voert een fraaie sliert leeftijdsgenoten aan: Arnaud De Lie (regérend kampioen van België), Dries De Pooter, Siebe Deweirdt, Miguel Ladang, Daan Martens, Robin Orins, Lars Van Ryckeghem (regérend kampioen van België tijdrijden), ….. 

Vraag is wie van hen internationaal zal kunnen doorstoten en in het verlengde daarvan een kostbaar plaatsje veroveren in een ambitieus beloftenteam vanaf 2021. Zij krijgen alvast stevige concurrentie van een fabuleuze lichting neo-junioren, (in alfabetische orde) aangevoerd door Noah Detalle, Sander Inion, Michiel Lambrecht, Alec Segaert, Cian Uijtdebroeks, Cédric Van Raemdonck, Dries Verstappen, …..

Het is bij voorbaat duidelijk dat Acrog - Tormans Balen B.C. over het sterkste collectiefzal beschikken met onder anderen Ramses Debruyne, Dries De Pooter, Dirk Harteel, Michiel Lambrecht, Robin Orins, nieuwkomer Cian Uijtdebroeks,…..

Die rijke beschikking zal hen aardig van pas komen in de vele internationale binnen- en buitenlandse landse koersen 1.1 en 2.1. Hopelijk wenden ze hun kwalitatief overwicht om in 1.14 en 2.14 - koersen in eigen land open te breken in plaats van te blokkeren.

Als dàt géén blamage is…

Greg Van Avermaet

flandrien for life … mààr nièt 
genomineerd voor editie 2020

Foto Gino COGHE

Greg Van Avermaet zal op dinsdag 5 november in het Kursaal van Oostende geen zevende keer als “Flandrien” geïnaugureerd worden. Hij behoort zelfs niet tot de vijf genomineerden en dat is een regelrechte blamage want Greg is in 2020 vierde in de algemene UCI-wereldranglijst en eerste in die van de ééndagskoersen. Men schat de kandidatuur van Victor Campenaerts, Remco Evenepoel, Philippe Gilbert en Wout Van Aert dus hoger in. Misschien is de jury over de volle lengte van het seizoen geen foute keuze opgedrongen maar in dat geval moet de lading een andere vlag krijgen en dan is Van Avermaet er nòg méér in-con-tour-na-ble!

De créateurs-fondateurs van deze verkiezing moeten er eens dringend de definitie van het epitheton “flandrien” (volgens Van Dale) aandachtig op nalezen: 

“Een Flandrien is een wielrenner die behalve door een grote fysieke kracht, gekenmerkt wordt door het vermogen om in ongunstige (weers)omstandigheden zijn strijdlust te behouden en daardoor uitermate geschikt is voor het rijden van de Vlaamse voorjaarsklassiekers” (einde citaat).

Daarop toegepast hou je van de vier genomineerden enkel Gilbert en Van Aert over en moet je er in één adem Van Avermaet bijhalen én Yves Lampaert, al zullen beiden het wel niet erg vinden dat ze avond gezellig thuis mogen blijven.

Wat is er in godsnaam “flandrien” aan Victor Campenaerts? Eigenlijk overstijgt hij dat jaarlijks terugkerend fenomeen als zeldzame werelduurrecordhouder, waarvoor hij dus een speciale passende in plaats van een misleidende prijs verdient.

Greg Van Avermaet zal er niet om malen. Hij vindt het ook spijtig dat zijn dertiende campagne als contractrenner weinig uitschieters opleverde. Zeker in de Ronde van Vlaanderen (toch nog tiende) en in Paris-Roubaix (twaalfde) bleef hij ook onderweg onder zijn gebruikelijke niveau maar zelfs in dat geval vergaat winnen hem moeilijk. In Valencia behaalde hij nochtans al begin februari de eerste zege van het seizoen, drie maanden later volgde in Yorkshire de tweede en op de derde was het wachten tot half september in Montréal. Die laatste overwinning zette hem op zen voor een eerste regenboogtrui maar ook op 29 september viel hem geen superdag te beurt.

Die piekmomenten werden verbonden door fraaie ereplaatsen (ook zes keer top tien in de daguitslag van de Tour), anders top je niet alle mogelijke rankings van 2019. Greg is een extreem consistente renner, voor wie winnen helaas héél mééstal de regel nièt is.

Dat zal in 2020 nièt ànders zijn. Ook dan zal hij zijn stinkende best doen om eindelijk de Ronde van Vlaanderen te winnen en eindelijk wereldkampioen te worden. Tussendoor is hij ook titelverdediger in de Olympische wegrit in Tokio. Opnieuw is de kans groter dat het niet lukt dan wel maar hoe het afloopt: Greg zal ook in november 2020 een prominentekandidaat zijn voor de titel van authentieke Flandrien. Liever het origineel dan de fletse copie.

Lotto-Soudal 2020

Spaanse herberg boordevol potentieel

Lotto-Soudal zal er in 2020 totaal anders uitzien met zeven gaanders en zowat dubbel zoveel komers.

Tiesj Benoot (-> Sunweb), Adam Blythe (?), Victor Campenaerts (Team NTT = ex - Dimension Data), Jens Keukeleire (Education First), Bjorg Lambrecht (helaas overleden), Lawrence Naesen (AG2R La Mondiale), Jelle Vanendert (Wallonie Bruxelles) en Enzo Wouters (Tarteletto-Isorex) verdwijnen, zo ook Maxime Monfort om (de vijfde) ploegleider te worden naast Mario Aerts, Herman Frison, Kurt Van de Wouwer en Marc Wauters. Mijn gevoel is dat er de komende zes maanden nog minstens één van tussen moet. Bart Leysen hield eind augustus al de eer aan zichzelf, in tegenstelling tot performance manager Kevin De Weert, die terecht gerehabiliteerd werd.

John Lelangue kwam als algemeen manager in de plaats van Paul De Geyter en zal er ook wel voor veel tussen gezeten hebben dat de 37-jarige Philippe Gilbert een drie(!)jarig contract mocht naamtekenen, waarbij ik mij blijf afvragen of de Ardenees komt voor een gouden handdruk als uitbollende wegkapitein of moet hij, zoals voor Patrick Lefevere, waar bieden voor zijn vele geld? In dat laatste geval is er nog meer dan wat mogelijk.

Johan Degenkolb (<- Trek-Segafredo) is de tweede gevestigde waarde die aansluit, samen Steff Cras (Team Katusha) en Kobe Goossens (“eigen kweek”).

Wat men in Jonathan Dibben (Madison Genes), Stefano nooit van gehoord Oldani (Kometa) of in Matthew Holmes (Madison Genes) ziet, is mij niet duidelijk zoals dat mij een jaar geleden evenmin was met de Deen Rasmus Byriel Iversen, wiens beste resultaat in 2019 een zeventiende plaats was in de Ster ZLM Tour.

De eigen beloften Gerben Thijssen en Brent Van Moer groeiden in de loop van 2019 door zoals Sander De Pestel, Arne Marit en Florian Vermeersch te beurt zou vallen in de loop van 2020. 

Lotto-Soudal 2020 beschikt over een collectief met aanzienlijke mogelijkheden. Behalve Gilbert en Degenkolb en blijft ook Tim Wellens een potentiële hoofdrolspeler voor de meeste ééndagswedstrijden en voor dagzeges in rittenkoersen.

Met Ewan Caleb heeft de Nationale Loterij, na Robbie McEwen en André Greipel, opnieuw de Lotto van de spurt gewonnen.

De weliswaar reeds 28-jarige Noor Carl Fredrik Hagen (achtste in de Vuelta, zijn eerste grote ronde), kan als klassementsrenner de langverbeide opvolger van Jurgen Van den Broeck worden.

Met Thomas De Gendt beschikt het over de wereldkampioen mission impossible, bij wie Jelle Wallays almaar korter aansluit.

Stan Dewulf kon wel eens de rookie van 2020 worden. Als een onverdroten aanvaller hield hij in 2019 al meerdere stijloefeningen. In hem schuilt ook een type-De Gendt en -Wallays. 

Lotto-Soudal kan in 2020 ook verder terugvallen op een batterij precieuze routiniers: de 34-jarige Sander Armée, de dan 38-jarige Adam Hansen (recordhouder met het volmaken van dertien grote ronden op een rij) en de 36-jarige Pool Tomasz Marczynski en last but not least de dan 34-jarige Nikolas Maes. Kennelijk zijn het ... oldies but goldies.

Voor mij was het terugzetten van Marc Sergeant van teammanager naar adviseur tout court pijnlijke informatie. De Dworpse gentleman verdiende een mooier afscheid van het wielrennen, waarin hij én als coureur, én als ploegleider, én als bondscoach én zeker ook als manager ontegensprekelijk een sieraad was én blijft.  

Er is ook nog de bejubelde "eigen kwéék", dat naar zestien eenheden reduceert: Ruben Apers, Loran Cassaert, Gilles De Wilde (<- Home Solution - Soenens), Sébastien Grignard, ArneMarit, Steven Pattyn, Thibaut Ponsaerts, de Australiër Harry Sweeny (EvoPro Racing), Henri Vandenabeele, Jarne Van de Paar, Lennert Van Eetvelt (Olympia Tienen),Maxim Van Gils, Ward Vanhoof, kampioen Florian Vermeersch, Viktor Verschaeve en Xandres Vervloesem (Team Sunweb) zijn de happy few(er).