Ach, MILAN toch …

Woorden schieten bij dergelijke catastrofes altijd tekort en al zeker bij mij. Dus beroep ik mij op het aangrijpendste getuigenis door de zelf zwaarbeproefde Kristof Vercouillie, die bij gelegenheid zijn ploegleider was en een hommage brengt.

Hey, dag Milan. Toen ik enkele maanden ongeneeslijk ziek werd verklaard, had jij als een van de weinige jonge kerels de moed om me samen met je broer te bezoeken. Het warme gesprek zal me altijd bijblijven. Enkele maanden voordien hadden we al besloten dat je de tijdritfiets van Victor mocht gebruiken, opdat je het maximum uit je loopbaan zou kunnen halen. Dit hadden we niet voor iedereen gedaan, maar de dankbaarheid en enthousiasme straalde zo van je af, dat we wisten dat we er geen spijt van zouden hebben. Ik besloot mijzelf zo op te peppen om je daarom te begeleiden zolang ik kon. Op je eerste nationale tijdrit in Borlo was ik door een ziekenhuisopname niet aanwezig en reed je lek na 2 km. Opnieuw kwam die gedrevenheid bij je boven om de rest met een gewone fiets af te werken. Op het PK mocht ik je wel sturen vanuit de wagen. En warempel klokte je meteen de beste tussentijden. Pas toen de grote kanonnen aankwamen verdween je uit de hotseat om toch mooi vijfde te worden. Enkele dagen later op de nationale tijdrit van Poperinge knalden we samen naar een zevende plaats. Het BK op 1 mei in Maarkedal was ons volgende doel, maar toen de crash die alles wegveegde. Milan, ik moest eerst weg zijn van deze aardbol. Terwijl jij hier nog decennia jouw stempel moest drukken. Zo oneerlijk! Ik ga je missen, copain. Tot binnenkort, makker. We zien elkaar gauw terug.

 

Milans papa Dimitri zag ik na vele jaren terug op de junioreskoers in Lichtervelde eind september 2013. Met zijn jongere broer Xibe praatte ik tijdens de junioreskoers in Loppem op 15 augustus 2025. Met zijn mama Klaar (de zus van Sep) Vanmarcke had ik tien dagen geleden een korte babbel tijdens het PK tijdrijden in Ruddervoorde. 

Op zo’n momenten hou je niet voor mogelijk dat kan gebeuren wat zich gisteren voltrok. Ach, was het maar een nachtmerrie in plaats van bittere realiteit.