Paul SEIXAS, het veulen dat men niet al lopende mag beslaan zoals men ook niet deed met Kévin VAUQUELIN

 

Voor wie het al wat meer mag maar (nog) niet echt is Paul Seixas, die eind september pas 20 jaar wordt.

In 2025 gooide hij vooral hoge ogen met de achtste eindplaats in het Critérium du Dauphiné, als derde in het EK en als zevende in Il Lombardia. Men haastte zich zowaar om er aan toe te voegen "maar winnen deed hij geen enkele keer", alsof dat nog altijd het enige is wat telt. Het journaille zal hem daarvoor toch niet opzadelen met extra druk? Overigens won hij de Tour de l’Avenir van de bijna één jaar minder jonge Jarno Widar.

In 2026, het altijd moeilijke jaar van de bevestiging, zal hoe dan ook (onnodig) veel van de Lyonnais verwacht worden. Hopelijk koestert Decathlon - CMA CMG hem met engelengeduld in zijn comfortzone.

In zijn voorbereiding werd hij alvast niet ontzien. Zo trok hij onder meer op hoogtestage naar de Sierra Nevada, waar hij (gezien het barre winterweer) veel trainingen op rollen moest afwerken. Nog ingrijpender is dat deze 19-jarige zijn ouders en zijn vriendin twee maanden niet meer kon knuffelen maar zelfs dat heeft hij er voor over om in de Volta ao Algarve, de Ardèche - en de Drome Classic, de Strade Bianche, de Itzulia Basque Country en de Ardense klassiekers zo hoog mogelijk te scoren. Ereplaatsen zouden daarin al heel ferm zijn.

 

Hetzelfde verwachtingspatroon werd niet zo lang geleden opgebouwd rond Romain Grégoire en Lenny Martinez uit het bouwjaar 2003. Ze stelden hoegenaamd niet teleur maar de steilste verwachtingen hebben ze al evenmin voluit ingelost. Als potentiële klassements-renners reden ze al drie grote ronden. Romain (23) werd 42ste in de Vuelta 2023, 41ste in de Tour 2024 en 34ste in de Tour 2025; Lenny (bijna 23) 24ste in de Vuelta 2023, 124ste in de Tour 2024 en 79ste in de Tour 2025 in hun eerste grote ronden. Allesbehalve spraakmakend maar hun objectief is (nog) niet gedateerd. 

Herinner u hoe Louison Bobet pas op zijn 28ste bij zijn zesde poging in 1953 een eerste keer de Tour won maar dat dan wel driemaal op een rij deed.

Benieuwd of men de steeds 19-jarige Seixas dit jaar al voor de leeuwen van een grote ronde gooit, ik hoop én denk van niet.

In dat verband kan men een voorbeeld nemen aan de aanpak van de verdienstelijke 25-jarige Kévin Vauquelin, die in 2024 in de Tour debuteerde met al op zijn tweede dag een ritoverwinning in Bologna (It.) en die zich vorig jaar met succes focuste op een klassement: zevende net vòòr Primož Roglič nadat hij in de Franse championnats tweede werd in de tijdrit en derde in de wegrit. Kévin (een Normandiër uit Bayeux departement Calvados) werd daarenboven tweemaal op rij tweede in La Flèche Wallonne (in 2024 na de Brit Stephen Williams en in 2025 na Tadej Pogačar). 

Eén en nog meer ander leverde hem een lucratieve overstap op naar de Ineos Grenadiers, dat hem samen met de vertwijfelde Egan Bernal als eerste klassementsrenner naar voor zal schuiven. Vauquelin maakte de voorbije drie seizoenen deel uit van het bescheiden en intussen geabdiceerde Arkéa - B&B Hotels.

 

In alle landenrankings staat la douce France prominent voorin maar het worstelt al veertig jaar (sedert Bernard Hinault in 1985) met één cruciaal gemis: het winnen van de Tour. Hopelijk voelt Paul Seixas zich niet al te zeer aangesproken om daar overhaast verandering in te brengen. Kévin Vauquelin alvast niet, diens volgend objectief zal de top vijf maar het mag altijd (zoals bij de ... keurslager) nog ietsje meer zijn.