GP Jean-Pierre Monseré in Roeselare,
de eerste interclub van de nieuwelingen
Rhys VANCOM verschalkt
letterlijk Stan JAMMAER
Ik had hem bijna tussen de schaduwfavorieten gezet maar deed het tenslotte niet in de veronderstelling dat er enkele Vlamingen hem de zegepas zouden afsnijden. Niet dus want Rhys Vancom wisselde het rollenpatroon, hij verschalkte Finn Boes (5de), Miel Heuninck (3de) en Stan Jammaer (2de) in de eerste interclub van het jaar die in Roeselare aan een fraaie moyenne 43,45 km. werd afgehaspeld.
Rhys veerde op bij de 14-jarige aspiranten en behoorde, qua resultaten tot de betere subtop: wegkampioen en vice-kampioen tijdrijden van de FCWB (stuivertje wisselen met zijn kompaan Noah Rensonnet) plus overwinningen in vier schraalbezette koersjes onder de taalgrens. Hij besefte dat hij het over een Vlaamsere boeg moest gooien om zichzelf te verbeteren. Hij nipte ervan tijdens het Antwerpse weekend, waarin hij drie opeenvolgende negende plaatsen behaalde en dat deed deugd in de aanloop naar de nieuwelingen.
De vrijwel onklopbare Bomenaar bij de 14-jarige aspiranten had als neo-nieuweling nogal wat affiniteit met de lagere podiumplaatsen: 2de in het Vermarc Project, 3de in de "Prins" van Bonheiden, in het BK te Putte en in de GP Roger Baguet in Parike, … Het is geen verwijt maar een vaststelling en trouwens door te verliezen leer je winnen, wat Stan in 2025 trouwens meermaals deed, onder meer de dubbele Antwerpse titel en de Ardennenkoers van Couvin.
In Roeselare werd het niettemin een enigszins pijnlijke nederlaag. Sebastian Deprée, een hardrijder pur sang die bij de 12-jarige aspiranten in 2023 BK tijdrijden werd, leidde zijn kompaan langdurig in en riep hem al op vijfhonderd meter van de finish een go toe. Stan leek met verbazend gemak te winnen maar juichte te vroeg en werd nog door de klaarkijkende Vancom alsnog voorbijgejumpt, al kwam de fotofinish er aan te pas om dat vast te stellen.
Stan is zichzelf dus een revanche verschuldigd en die zit er al aan te komen volgend weekend in de nationale tijdrit van Borlo, waarin hij als eerstejaars derde werd na Sander Willems en Tristan Depoorter, die inmiddels naar de junioren zijn overgestapt. Er is evenwel nog altijd iets als de vorm of de meforme van de dag. Daarna volgen nog meer koersen die Stan uitstekend liggen als daar onder meer zijn: de GP de Rochefort en Herman Vanspringels Diamond (de eerste twee manches der Topcompetitie) met tussendoor de nationale tijdrit van Poperinge, waarna (alover de Kemmelberg) de Katjeskoers van Ieper, de Ronde van Vlaanderen van en naar Oudenaarde, … waarin hij vooral te maken krijgt met onder anderen Miel Heuninck, die hem in de pittige heuvelkoers van Sint-Maria-Lierde te vlug af was.
Lars Villers werd in Roeselare mooi achtste terwijl zijn frère-ennemi Lex Lambrecht helaas ziek moest afzeggen.
Ook Robin Desmarets (vierde) en Lars Vandenborne (zesde) waren in de Rodenbachstede goed aan zet.
Robin Dooms probeerde als gebruikelijk het ijzer met de blote handen te breken maar de milde weersomstandigheden waren voor hem geen bondgenoot, zelfs de Gitsberg was hem van geen nut. Koersen dan maar om zijn vormpeil op te lijsten in functie van zijn wedstrijden die er nu aan komen en waarin hij één-tweetjes kan uitvoeren met zijn clubgenoot Miel Heuninck. Vooral in de Vlaamse en bovenal in de Waalse Ardennen kan hij explosief uithalen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten