Tijl VANHAVERBEKE houdt de rijkdom van de keuze nog meer dan even vol maar focust meer en meer op de weg

 

 

Weinig koersende tieners kunnen beweren dat ik géén foto van heb. Tijl Vanhaverbeke (Evergem) is één van die schaarse uitzonderingen. Het geeft mij een mix van gemis en schuldgevoel maar daar breng ik vanaf nu intens verandering in.

Tijl (foto Marc Van Hecke) was de voorbije vijf seizoenen een adept van het terrein, die grossierde in podiumplaatsen in Belgische kampioen-schappen. Hij veroverde op 28 november 2021 in Hamme de titel en de driekleur bij de 12-jarigen. Daarna had hij vooral affiniteit met de tweede plaats: als mountainbiker in 2022 en 2023 te Houffalize, als veldrijder op 26 november 2023 in Maldegem en op 11 januari 2026 in Beringen. Het was telkens Lars Peers die hem van de titel en de driekleur hield. Tweede plaats, slechtste plaats? Niet als je geklopt bent door een betere concurrent. Lars is overduidelijk Tijls zwart beest waarmee hij uitstekend overweg kan want ze maken mekaar onderling beter en zijn compagnons de route op een lange hobbelige weg.

Het ziet er naar uit dat Tijl de focus wat meer verlegd heeft naar de weg. Zo won hij vorige zondag in Saint-Jans-Cappel de GP Mont-Noir van ruim honderd andere vertrekkers. Zijn allereerste zege op de weg, een voltreffer die hij geenszins op een schoteltje kreeg aangeboden. 

In een chaotisch begin werd Tijl door een gebeurde valpartij opgehouden zodat hij stevig in de achtervolging moest om zijn kansen op een spraakmakende uitslag te vrijwaren. Nadat hij zich van die felle inspanning herzet had kon hij vanaf de derde ronde echt aan de koers beginnen en alert reageren toen Robin Dooms uitbrak en voorsprong nam. Ze geraakten geïsoleerd voorop, werkten optimaal samen en waren duidelijk de beteren van het uitgedunde lot, dat zich niet meteen gewonnen gaf. Enkele achtervolgers leken de sprong te maken, maar bleven hangen zodat Vanhaverbeke en Dooms met hun tweeën aan de slotronde begonnen. Op de tweede keer Mont-Noir plaatste Tijl zijn beslissende aanval. Meter voor meter reed hij van Robin weg. Tijdens de afdaling vrijwaarde hij behendig zijn kleine voorsprong die finaal in vijf seconden werd uitgedrukt.

Dit smaakt naar meer en hierna volgen onder meer Sint-Maria-Lierde (nu zaterdag), de Ronde van Vlaanderen (waarvoor Cycling Vlaanderen hem wel zal selecteren toch?!), de Ardennenkoersen van Herbeumont en Couvin, …  

Is dit de aanhef van een totale switch naar de weg? Neen, maar in een andere setting zal Tijl de rijkdom van de keuze volhouden op het terrein. De toekomst en zijn coach Sander Huybrechts (Beringen) zullen uitwijzen hoe dat ineengeweven wordt. Vanaf september stapt Tijl, als neo-junior, over naar een hogere club, waarvan de naam intussen een publiek geheim is. Het kan ook een publieke leugen zijn want Tijl ontkent in alle toonaarden dat daar iets van aan is. Tijl blijft zich alvast maximaal inzetten voor zijn huidige club, het UCT Cycling Team.

Tijl heeft geen verwanten die koersen. Zijn papa Kurt leefde zich uit in atletiek en triatlon. Tijl volgt secundair onderwijs in STEM Sint-Franciiscus Evergem, een warme school met uitdagingen op maat, voor Tijl is dat de richting wetenschappen.