Tirreno-Adriatico maakte ROGER meer Italiaan dan Vlaeminck

Roger De Vlaeminck was met zes eindzeges op rij (vanaf 1972) in Tirreno-Adriatico bijna even straf als Sean Kelly met zijn zevenslager in Paris-Nice. Het hadden er voor Roger ook zeven moeten zijn maar in 1979 kreeg hij twee minuten straftijd aangesmeerd omdat hij zich na een bandbreuk op een col had vastgeklampt aan de volgwagen van Lomme Driessens. Roger telde in het eindklassement amper 1’10” meer dan Knut Knudsen. Dat hij in bloedvorm verkeerde, kwam drie dagen later aan het licht in Milano-Sanremo die hij na 1973 en 1979 een derde keer won. 

Roger was in 1972 van het archaïsche Flandria naar het meer professionelere en veel beter betalende Dreher overgestapt. Hij werd een italofiel en in dat verhaal was Tirreno-Adriatico de eerste pijler. Het was alsof men de Tweezeeënkoers speciaal voor hem ontworpen had opdat hij uit Frankrijk (meer bepaald Paris-Nice) zou kunnen wegblijven. Hij was een koele minnaar van la douce France. Paris-Roubaix vormde de uitzondering op die regel.

Ook Francesco Moser was een spilfiguur in de Tweezeeënkoers. Uit dubbel zoveel deelnames als Roger haalde Checco twee eindzeges, twee 2de, drie 3de, één 4de, vier 5de en één 9de plaats. Zijn geheel werd evenwel met slechts vier dagzeges opgelijst. Roger behaalde er vijftien!

Duel Isaac Del Toro - Matteo Jorgenson?  

 

Geen Tadej Pogačar in de 61ste Tirreno-Adriatico. Om mentale moeheid te anticiperen rijdt hij pas eind april met de Tour de Romandie zijn eerste rittenkoers van het seizoen. Zijn afwezigheid zorgt voor meer spankracht,al zal het niet zoveel eenvoudiger zijn om Isaac Del Toro te verslaan. De 22-jarige Mexicaan zette, opgelijst met twee dagzeges, de UAE Tour naar zijn pedalen en was de uitmuntende derde in de Strade Bianche. Hij wordt geëscorteerd door Jan Christen, een verdienstelijke zesde in de Strade Bianche.

Hun voornaamste concurrent wordt Matteo Jorgenson, die in de Strade zesde werd en daardoor van zijn dubbele titel in Paris-Nice geen loepzuivere hattrick kan maken.

Daarachter volgen enkele sterke blokken met Bahrain Victorous (met Pello Bilbao, Santiago Buitrago en Antonio Tiberi) en Red Bull-BORA-hansgrohe voorop. De Duitse formatie pakt op zijn beurt uit met een sterk trio: de inmiddels 36-jarige Primož Roglič (winnaar in 2019 en 2023), Jai Hindley en de 22-jarige Giulio Pellizzari.

Ook Richard Carapaz en Ben Healy (EF Education - EasyPost), Thymen Arensman en Egan Bernal (Ineos) vormen sterke duo’s.

Jammer Lennert Van Eetvelt (Lotto-Intermarché) zwaar viel in de Strade, hij kwam anders (hopelijk alsnog) in aanmerking voor een top tien net als Christian Scaroni (XDS-Astana) en Davide Piganzoli als alternatief voor Vingegaard. Benieuwd hoe dicht Ilan Van Wilder bij de top vijf komt indien hij van brute pech gespaard blijft.

Voor de dagzeges zijn er meer potentiële kandidaten: Filippo Ganna, Tobias Andresen Lund, Paul Magnier, Jonathan Milan, Jasper Philipsen, Laurenz Rex, Michael Storer, Wout van Aert en bovenal Mathieu van der Poel, ...