De Vlaming die de kwikzilveren Simon DEFRANCE het dichtst benaderde ...

 

Daan WILMSEN 

nòg performanter dan gedacht

 

 

Indien hij drie weken later geboren werd, dan mocht Daan in een lagere categorie blijven uitkomen. Gelukkig was dat niet zo en kon hij als het ware een jaar ‘winnen’.

 

Het weerspiegelde zich amper in zijn uitslagen, al was winnen zijn regel niet.Als aspirant behaalde hij slechts één zege: als 12-jarige tussen de 13-jarigen in Brecht op 11 juli 2021. In de uitslag van de betere koersen moest je niet al te diep scrollen om zijn naam terug te vinden.

 

Tijdens de donkere maanden werd hij zich vanop de tweede rij ook almaar beter in het veldrijden. Daarvoor brak hij zijn wegseizoen telkns vervroegd af. Als 13-jarige tussen de 14-jarigen nam hij met bijval deel aan zowel het Limburgse, het Antwerpse als het West-Vlaamse weekend. Meerdaagse inspanningen zijn dus goed aan hem besteed.

 

Als 14-jarige neo-nieuweling zette hij mooie stappen, behaalde verre ereplaatsen in de diverse kampioenschappen en stak zijn neus aan het vensterin enkele interclubs (vooral zevende in de GP Houtsaeger in Koksijde). Het deed er niet toe dat hij in dat 2023 geen enkele overwinning behaalde. 

Als tweedejaars trok hij de fraaie lijn door met zowaar (drie!) overwinningen waarbij vooral het eerste deel (Wezemaal) van het Vermarc Project, waarin hij vierde werd in de eindstand. Twee maanden later overwon hij in Neerlinter 110 concurrenten. Hij waagde zich in de Triptyque ook een eerste keer met bijval aan de Ardense heuvels: 10de Gouvy, 2de Lierneux, 3de Vielsalm en vierde in de eindstand. Daan is dus tuk op meerdaagse inspanningen. Voorafgaandelijk werd hij vierde in de Katjeskoers van Ieper, zevende in het VK te Elverdinge en vijfde in het BK te Liedekerke. Van een overgeslaagd seizoen gesproken dat hem een overstap van Team Kempen naar Dakwerken Crabbé - Dstny opleverde.

 

Daan was dus gewapend voor de moeilijke overstap naar de junioren die hij met verbazend gemak nam en waarin hij het hoofdstuk tijdrijden een eerste keer aansneed met uitslagen tussen de tiende en de twingste plaats. Daar doet hij dit jaar minstens tien rangen af. Hij werd ook vierde in de GP André Noyelle – Ieper, achtste in de meerdaagse Sint-Martinusprijs van Kontich en tiende in het Vermarc Project. En last but not least een hernieuwde zege in de lastige koers van Neerlinter.

 

Toch hapert zijn zegeteller in totaal op vijf maar de volgende overwinning zou wel eens een voltreffer kunnen zijn in de Guido Reybrouck Classic (waarin ik bovenal benieuwd ben naar zijn resultaat in de tijdrit), de E3 Saxo Classic van Harelbeke, de nationale tijdrit van Borlo en de Ster van Zuid-Limburg, al staat zijn programma nog niet volledig vast.

In afwachting heeft hij er een uitstekende eerste helft van maart opzitten als opeenvolgend elfde in Kuurne, zevende in BZ Fruitroute te Zepperen en bovenal als tweede in Nokere Koerse. 

Daan Wilmsen is hoe dan ook de Vlaamse coureur die de kwikzilveren Simon Defrance (na Kuurne ook primus in Nokere) met in de lange sprint krampen tot achter zijn oren in Nokere het dichtst wist te benaderen. Het was trouwens Daan die als enige de uitbrekende Simon remonteerde, wat de Olenaar minstens de tweede plaats garandeerde, waarmee hij evenwel niet onverdeeld gelukkig was want op de kasseien probeerde hij zich tevergeefs van zijn Franse medevluchter te ontdoen.

 

Daan heeft een allesbehalve prettige winter in het veldrijden achter de rug, want die speelde op. Hij dwong niettemin een nationale selectie af voor de WB in Koksijde, die een afknapper werd. Hij had van de donkere maanden veel meer verwacht en crostte na het BK in Beringen (zesde) niet meer om zich meteen volop te kunnen focussen op de wegkoersen.