Italia zal hem kunnen gebruiken voor z'n remontada

 

Brandon FEDRIZZI, dikke sant in eigen land, moet na Harelbeke nu in Europa zien te bevestigen

De laatste veertig kilometer waren naar verluidt identiek aan die van de contractrenners en toch sprintten, na een koers die een fraaie moyenne van 41,6 km haalde, 57 junioren voor het podium, met de Italiaan Brandon Fedrizzi als verrassende winnaar. (foto Geert Tresignie) 

Brandon Fedrizzi raakt als eerste de finish die hij overschrijdt alsof er nog een ronde dien te worden afgelegd.

In eigen land won Brandon vorig jaar een respectabel aantal keren maar in de uci-koersen was hij, net als zijn landgenoten, in weinig velden te bekennen. Dat leek zich dit jaar te herhalen tot Brandon (na twee regionale Italiaanse zeges) vrijdag de ban brak. Die schreeuwt nu om bevestiging die het ciclismo italiano best kan gebruiken. Van het compacte eerste peloton maakte nog slechts één andere Italiaan deel uit: de aanklampende Marco Pierotto. 

Bij de contractrenners was de 36-jarige Matteo Trentin (tiende) de enige azzuri die er aan te pas kwam. Voor de volgende Italiaan, de 25-jarige Sergio Meris  (Unibet - Rose Rockets), werd pas teruggevonden op de 85ste plaats. In hun Milano-Sanremo was het amper beter, daarin sloten (weer) Trentin en Edoardo Zambanini de top tien af. Povero Italia!

 

Vier andere nationaliteiten haalden de top vijf onder wie geen enkele Vlaming. Daan Wilmsen, de meest prominente in de mooiste uitslagen totnogtoe, werd knap zesde.

Andere Vlamingen onderscheidden zich onderweg. Wiebe Kimpe was de smaakmaker bij uitstek. Hij deed er met Daan Van Raemdonck en Stan Vernaillen alles aan om de koers open te breken. Misschien waren de weersomstandigheden finaal iets te mild om dat te doen lukken ondanks de bijstand van de Deen Elias Andersen, de Sloveen Vanja Kuntaric en de Nederlander Delano Heeren. Gaandeweg dunde de kopgroep uit. Wiebe en Stan, occasionele kompanen in de Vlaamse selectie, demarreerden beurtelings. Beiden beléven een onderhoudend seizoenbegin en wilden dat toetsen aan een internationaal gezelschap. Het rendeerde niet maar dit soort ondernemingen maakt hen wel beter als coureur.

 

Eerstejaars Mathis Vandenheede, in de nationale selectie, liet zich al evenmin onbetuigd. Er had meer in gezeten dan een behoorlijke vijftiende plaats indien hij in de aanloop naar de Paterberg niet van achter een valpartij was moeten terugkeren. Hij kon pas in de buurt van de cruciale Karnemelkbeekstraat nog wat opschuiven iets forceren zat er niet meer in. Dit stelt hem wel gerust voor hetgeen er de komende weken.

 

Mauro Keppens, die ik zowaar vergat in mijn voorbeschouwing, werd 23ste. Volgens zijn aanvoelen zat er meer in maar hij moest al te vaak in de clinch met het windveld en mede daardoor bevond hij zich bij het inzetten van de sprint te ver. Door de hapering van een concurrent moest hij ook nog in de remmen en terug optrekken stond een spraakmakende uitslag nog meer in de weg.