Triomfator in de Memorial Tuur Hancke, 

een kanjer van een interclub in Lo-Reninge

Ook op weg naar zijn 30ste zit er weinig sleet op Guillaume SEYE

 

Tien seconden kunnen voor een coureur een wereld van verschil uitmaken voor een jonge coureur. Guillaume Seye had op 1 mei 2018 in Vresse-sur-Semois de loodzware tijdrit perfect (à 42,7 km./u.) afgewerkt en zat zich te vermeien in de hot seat, tot Sasha Weemaes (de laatste starter) hem daar, met negen tellen minder, alsnog verjoeg. Anders werd Guillaume misschien, net als Sasha, uitverkoren door Sport Vlaanderen - Baloise. Alternatief werd Beat Cycling Club (Ned.), waar hij het goed had maar geen echte contractrenner was.

 

Guillaume liet het tijdrijden één jaartje los. In 2020 nam hij die draad herop en kwam in Koksijde tussen de profs uit op een knappe zesde plaats op 44” van runner up Florian Vermeersch. Hij hield er wel Gilles De Wilde, Fabio Van den Bossche en Sasha Weemaes (alle drie van Sport Vlaanderen - Baloise) vèr achter zich.   

In 2021 kon hij met zijn kwalificatie van industrieel storings-technieker aan de slag bij Rensol in Zellik voor het electrisch gedeelte van de zonnepanelen en werd elite zonder contract bij het Vetrapo-B-Close van voorzitter Norbert De Latte, die darm- en leverkanker bedwong maar helaas op 12 mei op zijn 71ste aan corona overleed. De goedlachse man uit Sint-Amandsberg deelde de droom van Guillaume om als coureur niet te rusten vooraleer hij de Belgische titel in het tijdrijden te pakken had. De aanhouder won ook dit keer. In Ingelmunster stootte hij titelverdediger Rutger Wouters (+12”) van zijn sokkel en droeg zijn titel dankbaar op aan zijn dierbare voorzitter.

Titel en driekleur tooiden in 2021 het vlaggenschip van Guillaume Seye naast nog zes andere overwinningen waarvan vier in de week naar de Nationale Feestdag midden het bouwverlof: drie regionaaltjes met 100 à 150 deelnemers maar ook de interclub van Wieze met 164 starters. 

De volgende zege liet ruim twee maanden op zich wachten maar kon tellen als slotakkoord: de tijdrit (12,5 km.) der Ronde des Combattants 14-18 (Fr.).

Guillaume Seye verkaste vanaf 2022 blijvend naar het team van Gaspard Van Peteghem. De niet onomstreden ploegleider zorgde telkens voor een programma op Seye's maat met ruimte voor special acts, zoals WK Grand Fondo tijdrijden worden in 2023 en 2024. 

Die zware zijsprongen beletten hem niet om andere meerwaardige successen te boeken, hetzij vooral: een loepzuivere hattrick vanaf 2021 in het BK tijdrijden elite 2, de Memorial Danny Jonckheere in Oudenburg en de GP Eugeen Roggeman in Stekene in 2022 plus een respectabel aantal kleinere overwinningen.

In 2025 behaalde hij slechts één overwinning, op 5 mei in Sinaai-Waas. Daar wilde hij dit seizoen gauw wat aan doen. Veertien dagen na zijn derde plaats in Gent-Staden won hij op indrukwekkende wijze de eerste Memorial Tuur Hancke in Lo-Reninge, een kanjer van een nieuwe interclub. Dat had Guillaume hogenaamd niet verwacht want afgelopen week was hij twee dagen ziek maar zoals (sorry Gilbert) Rik Van Looy ooit orakelde: topconditie is een … ziekte. En inderdaad: vanaf trad er beterschap in en zie waartoe dat leidde. ’s Anderendaags probeerde Seye weer het beste uit zichzelf te halen in de profkoers GP Vermarc in Wezemaal. Hij wil zich dit seizoen ook weer toeleggen op het tijdrijden ondanks de concurrentie van de moeilijk te kloppen Elias Van Breussegem.