Tadej POGAčAR en Wout van AERT:
les absents ont tort!
E3 Saxo Classic HARELBEKE
Vlaanderens meest excentrieke klassieker
De E3 Saxo Classic is voor mij een mix van jeugdsentiment en spitsvondige innovatie. Zoveel Bourgondische belévenissen destijds op gang getrokken door wijlen Nesten die in de publiekstent tot groot vermaak van velen stond te karikaturen. Rik Delneste (al 7,5 jaar niet meer onder ons) was ook de gangmaker van de après-course, het verlengstuk van een waar volksfeest.
De grote koers van Harelbeke werd in 1958 gekerstend onder de noemer Harelbeke-Antwerpen-Harelbeke. Het begroette de regional hero Armand Desmet als opener van de erelijst. De Waregemnaar, die op het eindpodium van de drie grote ronden had kunnen staan, was een passende lijsttrekker.
Het epitheton E3 had er op dat moment nog geen uitstaans mee maar was wel al een autosnelweg tussen Harelbeke en Antwerpen en dus achtte de organisatie het een goed idee om vanaf 1970 uit te pakken met ‘E3 Prijs Harelbeke’.
Rik Van Looy had dan al viermaal zijn welluidende naam neergeplant op de uitpuilende erelijst, hij was er het eerste vlaggenschip van.
De tsunami van ronkende winnaarsnamen zette zich voort met Roger De Vlaeminck in 1971 (11 jaar later geklopt door Jan Bogaert!), Herman Vanspringel in 1974, Frans Verbeeck in 1975, Walter Planckaert in 1976, Didi Thurau in 1977, Freddy Maertens in 1978, Jan Raas (loepzuivere hattrick vanaf 1979), Eric Vanderaerden in 1986, Eddy Planckaert in 1987 en 1989, Guido Bontempi in 1988, Johan Museeuw in 1992 en 1998, Peter Van Petegem in 1999, Andrei Tchmil in 2001, Filippo Pozzato in 2009, Fabian Cancellara (bijna hattrick vanaf 2010), Peter Sagan in 2014, Geraint Thomas in 2015, Michal Kwiatkowski in 2016, Greg Van Avermaet in 2017, Wout van Aert in 2022 & 2023 en Mathieu van der Poel in 2024 & 2025.
Eddy Merckx en Walter Godefroot ontbreken in die bloemlezing, daar stak zowaar de excentrieke Hubert Hutsebaut een stokje voor op die voorzomerse zaterdag 25 maart 1972.
Weinigen die het voor mogelijk hielden dat iemand ooit de loepzuivere hattrick (plus één) van Rik Van Looy zou kunnen evenaren, laat staan overtreffen. Dat was dan zonder de waard - Boonen gerekend, die vanaf 2004 zelfs een vierslager realiseerde en in 2012 (na twee dichtste ereplaatsen op rij) zelfs een vijfde keer won. Tom Boonen is de ontegensprekelijke monsieur E3.
De ‘grote koers’ van Harelbeke ondernam een gestage klim in de hierarchie van de ééndagskoersen (1.1 -> 1.HC -> 1.WT2). Indien de veel jongere Strade Bianche aanspraak maakt om het zesde monument te zijn, wat dan met de E3 Harelbeke met vier keer zoveel anciënniteit en een heterogener deelnemersveld, waarmee het veel oudere Gent-Wevelgem onmiskenbaar is bijgebeend. En foei zij die het riskeren om de E3 Saxo Classic Harelbeke te decimeren tot een mini - Ronde van Vlaanderen. Het is blasfemie van de hoogste graad.
De E3 Saxo Classic is Vlaanderens meest excentrieke en mijn mooiste, maar 42 jaar jonger en een uur korter dan de Ronde van Vlaanderen, het heeft geen uitgesponnen finale nodig om te boeien. Het blinkt liever uit in exposure en originaliteit maar bovenal draagt het de veiligheid torenhoog in het vaandel.
Tycoon Jacques Coussens en zijn keurkorps blinken ook jaar na jaar uit qua inventiviteit en innovatie. Naar aanleiding van hun 60ste editie was er hun diamanten boek ‘E3 Harelbeke, excentrieke klassieker’.
Hand in Hand Harelbeke verdient ook dit jaar een laureaat die naadloos aansluit bij de vorige coryfeeën. Wout van Aert deed dat in 2022 en 2023, Mathieu van der Poel volgde hem tweemaal op, hij komt vandaag voor een loepzuivere hattrick. Liever Tadej Pogačar? Graag maar het zal niet voor dit jaar zijn. Van zijn aangekondigde abdicatie lagen er weinigen wakker zoals vorig jaar wel Jacques Coussens wel die zijn 25.000 E3 gazetten met de Sloveen op de front als gedateerd opzij mocht schuiven.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten